Henryk Lederman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Lederman
Heniek
podchorąży podchorąży
Data i miejsce śmierci 5 września 1944
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1944
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki pluton pancerny
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
  • powstanie w getcie warszawskim
  • powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941)
Na Powązkach Wojskowych – fragment ściany z nazwiskami poległych z plutonu pancernego

Henryk Lederman ps. Heniek (ur. ?, zm. najprawdopodobniej 5 września 1944 w Warszawie) – podchorąży, uczestnik powstania w getcie w 1943 i powstania warszawskiego w 1944 roku.

5. dnia powstania warszawskiego został uwolniony z obozu „Gęsiówka” przez oddziały Armii Krajowej. Po tym wydarzeniu zebrał grupę kilkunastu z 348 uwolnionych więźniów pochodzenia żydowskiego i zameldował porucznikowi Wacławowi Micucie gotowość oddziału żydowskiego do boju[1][2]. Został mechanikiem w plutonie pancernym dowodzonym przez por. Micutę. Wkrótce służył na Starym Mieście wraz z Dawidem Goldmanem (ps. „Gutek”) jako łącznik kanałowy (znał wiele połączeń, gdyż uczestniczył w powstaniu w getcie).

Później, jako ranny, znalazł się w szpitalu przy ul. Drewnianej na Powiślu. Tam też zginął 5 września 1944, zamordowany przez żołnierzy niemieckich.

Odznaczony Krzyżem Walecznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]