Henryk Lisicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Lisicki, pseud. Henryk Szreniawa (ur. 1839 w Żulicach, Lubelskie, zm. 12 lutego 1899 w Kalinowie koło Sambora) – polski historyk, publicysta, pisarz polityczny, członek Akademii Umiejętności w Krakowie.

Był synem Antoniego (właściciela ziemskiego) i Reginy z Seymanów. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Szczebrzeszynie, następnie do gimnazjów w Lublinie i Kielcach; w latach 1856-1860 odbył studia rolnicze w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie koło Warszawy. Był zdecydowanym przeciwnikiem ruchów wyzwoleńczych, po wybuchu powstania styczniowego wyjechał do Drezna; w latach 1870-1871 mieszkał we Lwowie, następnie w Krakowie, od 1882 w majątku Kalinów.

W poglądach politycznych był bliski ultrakatolickim konserwatystom galicyjskim, potępiał polskie ruchy demokratyczne, stabilizację polityczną widział w absolutystycznych rządach Rosji. Był członkiem Rady Powiatowej w Samborze. Publikował na łamach „Dziennika Poznańskiego”, „Czasu”, „Unii”, „Kwartalnika Historycznego”, „Przeglądu Polskiego”. Opublikował opowiadania Kometa (1868-1869), Błędne ogniki (1870-1871), Serafina (1873).

Do badań historycznych namówił go Ksawery Liske, historyk, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, z którym Lisicki współpracował w „Kwartalniku Historycznym”. Interesował się historią powszechną XVIII i XIX wieku, był autorem biografii m.in. Aleksandra Wielopolskiego. W 1891, głównie dzięki rekomendacji Liskego, został członkiem-korespondentem Akademii Umiejętności. Utrzymywał kontakty m.in. z Julianem Klaczką, Stanisławem Koźmianem, Walerianem Kalinką, Stanisławem Tarnowskim. Pod koniec życia ograniczył działalność publicystyczną z powodu ciężkiej choroby (gruźlicy).

Opublikował m.in.:

Przygotował do wydania Listy Maryi z Ks. Czartoryskich Ks. Wirtemberskiej do Tadeusza Mostowskiego (1885). Był żonaty z Anną z Mycielskich, publicystką muzyczną, autorką szkiców o kompozytorach i śpiewakach XIX-wiecznych, córką hrabiego Józefa Mycielskiego i Karoliny z Wodzickich (pisarki). Szwagrem Lisickiego był Franciszek Mycielski, ziemianin, działacz społeczny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Lisicki, Aleksander Wielopolski : 1803-1877, wyd. 1878 [wersja elektroniczna publikacji], t. 1-4, polona.pl [dostęp 2019-05-10].
  2. Henryk Lisicki, Antoni Zygmunt Helcel : 1808- 1870, wyd. 1882. [wersja cyfrowa publikacji], t. 1,2, polona.pl [dostęp 2019-05-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 2: K-O, Wrocław 1984