Henryk Nogala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Nogala
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1948
Czerniewice
Wzrost 168 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Warszawa 1974 bieg na 5000 m
złoto Warszawa 1974 bieg na 10 000 m
srebro Bydgoszcz 1975 bieg na 10 000 m
srebro Brzeszcze 1981 bieg na 20 km
srebro Dębno 1982 bieg maratoński
brąz Warszawa 1973 bieg na 10 000 m
brąz Zalesie 1973 bieg przełajowy
brąz Ostrzeszów 1975 bieg przełajowy
brąz Burzenin 1980 bieg przełajowy
brąz Dębno 1981 bieg maratoński

Henryk Nogala (ur. 13 grudnia 1948 w Czerniewicach[1]) – polski lekkoatleta długodystansowiec, obecnie urzędnik samorządowy.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie zajął 15. miejsce w biegu na 10 000 metrów, a w biegu na 5000 metrów odpadł w eliminacjach. W pierwszym Pucharze Europy w maratonie w 1981 w Agen zajął indywidualnie 27. miejsce[2], a w klasyfikacji zespołowej Polacy byli na 3. miejscu[3][4].

Był mistrzem Polski na 5000 metrów i 10 000 metrów w 1974, wicemistrzem na 10 000 m w 1975, w biegu na 20 kilometrów w 1981 i w biegu maratońskim w 1982, a także brązowym medalistą na 10 000 m w 1973, w maratonie w 1981 oraz w biegu przełajowym w 1973, 1975 i 1980[5].

29 czerwca 1974 w Warszawie ustanowił rekord Polski w biegu na 10 000 m wynikiem 28:30,2 s.[6].

W latach 1972-1975 startował w siedmiu meczach reprezentacji Polski w biegach na 5000 m i na 10 000 m, odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne. Był zawodnikiem Oleśniczanki[2].

Obecnie jest sekretarzem miasta Międzyzdroje[7].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994, s. 138. ISBN 83-902509-0-X.
  2. a b c Tadeusz Dziekoński: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL: Tom III Maraton mężczyzn 1946 – 1986. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, listopad 1987, s. 105.
  3. Tadeusz Dziekoński: Historia European Marathon Cup - mężczyźni (pol.). [dostęp 2018-07-29].
  4. Włosi zwycięzcami, Polacy na trzecim miejscu. „Lekkoatletyka”. XXVI (11), s. 4, listopad 1981. Warszawa: RSW "Prasa". 
  5. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 64, 74, 79, 89, 285 i 287. ISBN 978-83-61233-20-6.
  6. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 54.
  7. Pamiętali... (pol.). olimpijski.pl. [dostęp 19 grudnia 2010].
  8. a b c d e Bieganie.pl: Henryk Nogala (pol.). [dostęp 19 grudnia 2010].
  9. Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994, s. 36. ISBN 83-902509-0-X.
  10. Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994, s. 38. ISBN 83-902509-0-X.
  11. Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994, s. 40. ISBN 83-902509-0-X.
  12. Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii, zbjonik.republika.pl [dostęp 2012-07-19] (pol.).
  13. Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994, s. 43. ISBN 83-902509-0-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994. ISBN 83-902509-0-X.
  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Mecze Międzypaństwowe I Reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.