Henryk Nowolecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Nowolecki
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1896
Warszawa
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1920
Dunajce
Przebieg służby
Lata służby 1915–1920
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Piechoty (LP)
1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
Stanowiska d-ca plutonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości

Henryk Nowolecki (ur. 15 lipca 1896 w Warszawie, zm. 22 sierpnia 1920 pod Dunajcami) – podporucznik Legionów Polskich, kawalerzysta Wojska Polskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warszawie w rodzinie Eugeniusza i Michaliny z d. Orłowska 15 lipca 1896[1]. Po ukończeniu gimnazjum studiował na Uniwersytecie Warszawskim. Od sierpnia 1915 żołnierz Legionów Polskich. Ranny w bitwie pod Kostiuchówką dostał się do niewoli rosyjskiej. W zaborze rosyjskim działał w POW w Moskwie i Kijowie. Od listopada 1919 w odrodzonym Wojsku Polskim jako żołnierz w 1 pułku szwoleżerów. W stopniu podporucznika walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Poległ podczas walk 22 sierpnia 1920 niedaleko miejscowości Dunajce. Rodziny nie założył.

Za szczególne zasługi w obronie Warszawy odznaczony pośmiertnie Orderem Virtuti Militari.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polak (red.) 1991 ↓, s. 106.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]