Henryk Okarma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Władysław Okarma
Data i miejsce urodzenia 1959-11-1212 listopada 1959
Nysa
Profesor nauk biologicznych
Specjalność: ekologia zwierząt
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1989 – biologia
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1996 – leśnictwo
SGGW w Warszawie
Profesura 2003-08-2020 sierpnia 2003
Polska Akademia Nauk
Status członek korespondent
Praca naukowa
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko profesor nadzwyczajny
Instytut Ochrony Przyrody PAN
Dyrektor
Instytut Ochrony Przyrody PAN
Okres spraw. od 2002

Henryk Okarma (ur. 12 listopada 1959 w Nysie) – polski biolog, profesor nauk biologicznych, zajmujący się badaniami nad ssakami drapieżnymi – głównie wilkiem, rysiem i żbikiem; obcymi gatunkami inwazyjnymi oraz badaniami z dziedziny biologii łowieckiej, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, długoletni dyrektor Instytutu Ochrony Przyrody PAN, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Nysie, a dzieciństwo i młodość spędził w Nowym Sączu. Jest absolwentem nowosądeckiego I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza[1]. W 1983 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam też podjął studia doktoranckie zakończone w 1989 obroną doktoratu w zakresie biologii – ekologii zwierząt. W latach 1989-1996 pracował w Zakładzie Badania Ssaków PAN w Białowieży[2]. W 1996 na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie uzyskał habilitację ze specjalności ekologia lasu w zakresie nauk leśnych[3]. Od 1997 pracuje w Instytucie Ochrony Przyrody PAN w Krakowie, do 2003 jako docent. W 2003 uzyskał tytuł profesora nauk biologicznych. W Instytucie Ochrony Przyrody PAN kieruje zespołem ekologii dużych drapieżników, a w latach 2002 - 2018 pełnił funkcję dyrektora Instytutu. Od 2004 pracuje również w Zakładzie Badań Łowieckich Instytutu Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie[4].

W 2013 wybrany członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Jest członkiem Rady Kuratorów Wydziału II Nauk Biologicznych i Rolniczych PAN[5]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Okarma H., Herzog S. 2019. Handbuch Wolf. Kosmos, Stuttgart.
  • Okarma H. Wilk. 2015. Wydawnictwo H2O, Kraków.
  • Okarma H. Schmidt K. 2013. Ryś. Wydawnictwo H2O, Kraków.
  • Okarma H., Tomek A. 2008. Łowiectwo. Wydawnictwo H2O, Kraków.
  • Okarma H., Langwald D. 2002. Der Wolf. Parey Buchverlag, Berlin
  • Wolsan M., Okarma H. 2001. Lynx (Felis) lynx (Linne, 1758). Ryś. W: Głowaciński Z. (red.). Polska Czerwona Księga Zwierząt, Kręgowce. PWRiL
  • Wolsan M., Okarma H. 2001. Felis silvestris Schreber, 1775. Żbik. W: Głowaciński Z. (red.). Polska Czerwona Księga Zwierząt, Kręgowce. PWRiL,
  • Okarma H. 2001. Canis lupus Linne, 1758. Wilk. W: Głowaciński Z. (red.). Polska Czerwona Księga Zwierząt, Kręgowce. PWRiL
  • Okarma H. 2000. De Wolf. Uitgeverij de Kei, Amersfoort, The Netherland
  • Okarma H. 2000. Ryś. Oficyna Edytorska "Wydawnictwo Świat", Warszawa
  • Okarma H. 1998. Le Loup en Europe. Grands Espaces, Orleans
  • Brzuski P., Okarma H. 1997. Wilk na terenach zachodniej Polski (The wolf in the area of western Poland). Polski Związek Łowiecki, Warszawa
  • Okarma H. 1997. Der Wolf. Ökologie, Verhalten, Schutz. Parey Buchverlag, Berlin
  • Okarma H. 1997. Wilk. Wydawnictwo Lubuskiego Klubu Przyrodników, Świebodzin
  • Okarma H. 1992. Wilk – monografia przyrodniczo-łowiecka. Białowieża

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sądeczanie znani i mniej znani 2009 cz. 2. Sądeczanin - sądecki portal informacyjny. [dostęp 2014-2-9].
  2. Pracownicy: prof. dr hab. Henryk Okarma. iop.krakow.pl. [dostęp 2014-2-9].
  3. Prof. dr hab. czł. koresp. PAN Henryk Władysław Okarma, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-05-14].
  4. Henryk Okarma. uj.edu.pl. [dostęp 2014-2-9].
  5. Członkowie korespondenci PAN. Wydział II. pan.pl. [dostęp 2014-2-9].