Henryk Rajfer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Rajfer
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1954
Katowice
Zawód aktor
Lata aktywności od 1973
Zespół artystyczny
Teatr Żydowski w Warszawie
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Henryk Rajfer (ur. 13 stycznia 1954 w Katowicach) – polski aktor teatralny i filmowy, od 1973 związany z Teatrem Żydowskim w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Katowicach; jest bratem Czesławy i Zofii Rajfer[1]. W latach 1973–1977 był adeptem studium aktorskiego przy Teatrze Żydowskim, następnie w 1982 zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu. Współpracował z reżyserami takimi jak Juliusz Berger, Piotr Cieplak, Dorota Igantjew, Maja Kleczewska, Waldemar Krygier, Paweł Paszta, Elżbieta Protakiewicz, Jakub Rotbaum, Jan Różewicz, Maciej Sławiński, Monika Strzępka, Jan Szurmiej, Szymon Szurmiej, Gołda Tencer, Michał Zadara. Współpracował z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach gdzie wystąpił w przedstawieniu „Badenheim 1939” w reżyserii Piotra Szarszy oraz z Teatrem Telewizji (O prawo głosu, Kamienica na Nalewkach, Dybuk, Niezłomny z Nazaretu, Proces Rudolfa Hossa). Zagrał również w wielu filmach m.in.: Francuski numer, Dublerzy, Podróż Niny, Austeria, Komedianci, Gwiazdy na dachu oraz serialach „Czas honoru”, Przeprowadzki, Miodowe lata, Boża podszewka. Pracował jako asystent reżysera przy spektaklach „…I stał się cud”, „Walizka”[2].

W 2005 roku został odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

7 grudnia 2009 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Aktor teatralny

Teatr Żydowski w Warszawie

  • 2019: Śpiewak jazzbandu
  • 2018: Rejwach
  • 2018: Pieśń o zamordowanym żydowskim narodzie
  • 2018: Chumesz lider
  • 2017: Jak w przedwojennym kabarecie
  • 2017: Golem
  • 2017: Miasteczko Kasrylewka
  • 2017: Malowany ptak
  • 2017: Szabasowa dziewczyna
  • 2016: Marzec '68. Dobrze żyjcie – to najlepsza zemsta
  • 2015: Śmierć pięknych saren
  • 2015: Dybuk
  • 2014: Królestwo wszechwanny
  • 2014: O karpiu, kozie i trąbce, która gasiła pożary
  • 2013: Bóg zemsty
  • 2013: Mazl tov
  • 2012: Noc całego życia
  • 2012: Pożegnania '68
  • 2012: Ach! Odessa – Mama...
  • 2011: Walizka
  • 2011: 1666
  • 2011: Oberża pod Złotym Rogiem
  • 2010: Zaczarowana noc
  • 2010: Księga raju
  • 2009: Pół żartem, pół serio
  • 2009: Badenheim 1939
  • 2009: Bonjour Monsieur Chagall
  • 2008: W nocy na starym rynku. Gorączka jesiennej nocy
  • 2007: Straszna gospoda
  • 2006: Tradycja
  • 2006: Dla mnie bomba
  • 2006: Zaczarowany krawiec
  • 2006: Sen o Goldfadenie
  • 2005: Żyć, nie umierać!
  • 2005: Publiczność to lubi
  • 2004: Śpiąca Królewna
  • 2004: Między dniem a nocą
  • 2002: Kopciuszek
  • 2002: Skrzypek na dachu
  • 2002: Cud Purymowy
  • 2001: Monisz, czyli szatan...
  • 2000: Kamienica na Nalewkach
  • 1999: Joszke Muzykant
  • 1998: ...I stał się cud
  • 1997: Ballada o brunatnym teatrze
  • 1995: Kto jest kto
  • 1995: Uriel Akosta
  • 1994: Błądzące gwiazdy
  • 1994: Swat w zielonym szaliku
  • 1993: My Żydzi polscy
  • 1992: Trubadur z Galicji
  • 1991: Gdybym był bogaczem
  • 1990: Dybuk
  • 1986: Pieśń o zamordowanym...
  • 1985: Wielka wygrana
  • 1984: Sen o Goldfadenie
  • 1981: Poszukiwacze złota
  • 1980: Jakub i Ezaw
  • 1979: Bonjour Monsieur Chagall
  • 1978: Planeta Ro
  • 1977: W noc zimową
  • 1976: Dwaj Kunie-Lemł
  • 1976: Bóg, człowiek i diabeł
  • 1976: Zmierzch
  • 1975: Dzban pełen słońca
  • 1972: Było niegdyś miasteczko[5]

Asystent reżysera

  • 1998: ...I stał się cud
  • 1995: Kto jest kto

Aktor filmowy

Użyczył głosu

Lektor

  • 2017: Czego nie mogliśmy wykrzyczeć

Teatr Telewizji

  • 2008: O prawo głosu
  • 2000: Kamienica na Nalewkach
  • 1999: Dybuk
  • 1990: Niezłomny z Nazaretu
  • 1979: Proces Rudolfa Hoessa

Radio

  • 2016: Panny z Wilka
  • 2012: Płonące miasto
  • 2009: Proszę państwa do gazu
  • 2008: Obrazy z pamięci umierającego
  • 1989: Z głębokości wód[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Rajfer. Filmpolski. [dostęp 07.05.2021].
  2. Henryk Rajfer, Teatr Żydowski [dostęp 2020-03-01] (pol.).
  3. Nadanie orderów i odznaczeń. - Prawo.pl, www.prawo.pl [dostęp 2020-04-14].
  4. Rozdanie Medali „Gloria Artis”. mkidn.gov.pl, 7 grudnia 2009.
  5. Henryk Rajfer, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2020-03-01].
  6. Henryk Rajfer, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2020-04-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]