Henryk Rebuschini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Henryk Rebuschini MI

Enrico Rebuschini
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1860
Gravedona
Data i miejsce śmierci 10 maja 1938
Cremona
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 4 maja 1997
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 10 maja

Henryk Rebuschini, właśc. Enrico Rebuschini (ur. 28 kwietnia 1860 w Gravedona, zm. 10 maja 1938 w Cremona) – włoski kamilianin (MI, OCR), błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Mając 24 lata wstąpił do seminarium duchownego, a w 1887 roku w wieku 27 lat rozpoczął nowicjat w Zakonie Kleryków Regularnych Posługujących Chorym. Dwa lata później otrzymał święcenia kapłańskie. Potem został wysłany do szpitala w Weronie poświęcając się chorym.

W dniu 23 kwietnia 1938 roku odprawił ostatnią mszę. Zmarł kilka dni później na zapalenie płuc mając 78 lat w opinii świętości.

Henryk Rebuschini został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 4 maja 1997 roku razem z Zefirynem Giménezem Malla, Kajetanem Catanoso, Florentynem Asensio Barroso i Marią Guyart-Martin[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Błogosławieni Jana Pawła II (1997). papież.wiara.pl, 2005-04-25. [dostęp 2011-08-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]