Henryk Stefanik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Stefanik
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1924
Potok-Senderki
Data śmierci 25 lipca 2010
Poseł VI kadencji Sejmu PRL
Okres od 19 marca 1972
do 19 marca 1976
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Wojewoda rzeszowski
Okres od 13 grudnia 1973
do 7 września 1977
Poprzednik Franciszek Dąbal
Następca Bolesław Rek
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej

Henryk Tadeusz Stefanik (ur. 26 lutego 1924 w Potoku-Senderkach, zm. 25 lipca 2010[1]) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VI kadencji, wojewoda rzeszowski (1973–1977).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1941 roku wywieziono go na roboty przymusowe do Niemiec, na których pozostał do zakończenia wojny. W 1946 roku podjął pracę w Zarządzie Gminnym w Dobrej. W 1948 roku wstąpił do Stronnictwa Ludowego, a w 1949 roku wraz z nim do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1950 roku objął funkcję zastępcy przewodniczącego prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Szczecinie, a w 1951 roku przewodniczącego prezydium PRN w Łobzie. W latach 1953–1956 był przewodniczącym Prezydium PRN w powiecie choszczeńskim. W 1956 roku skierowano go na studia do Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR, które przerwał ze względu na wydarzenia październikowe.

W latach 1957–1958 był sekretarzem Wojewódzkiego Komitetu ZSL w Szczecinie, a od 1959 roku inspektorem i kierownikiem oddziału w prezydium tamtejszej Wojewódzkiej Rady Narodowej. W 1960 roku został przewodniczącym prezydium PRN w Szczecinie. W 1967 roku ukończył studia na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Politechniki Szczecińskiej. W 1968 roku został zastępcą przewodniczącego prezydium WRN w Szczecinie.

W styczniu 1972 roku został prezesem WK ZSL w Lublinie. Był także zastępcą członka NK ZSL. W wyborach w 1972 roku uzyskał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Kraśnik, który pełnił do końca kadencji w 1976 roku. Zasiadał w Komisji Górnictwa, Energetyki i Chemii oraz w Komisji Obrony Narodowej.

13 grudnia 1973 roku został powołany na stanowisko wojewody rzeszowskiego[2], a po reformie administracyjnej w 1975 roku nadal pozostał na stanowisku wojewody rzeszowskiego. 7 września 1977 roku został odwołany z tego stanowiska.

Był żonaty, miał dwoje dzieci.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]