Henryk Tycner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Tycner (ur. 22 czerwca 1924 w Poznaniu, zm. 28 grudnia 1990) – polski dziennikarz i korespondent, redaktor naczelny Kuriera Polskiego (1963–1969).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie polskich kolejarzy w Wielkopolsce (ojciec był powstańcem wielkopolskim, matka brała udział w strajku wrzesińskim). Kształcił się w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1945 walczył w szeregach Wojska Polskiego, szturmując Fort Winiary.

Po II wojnie światowej zaangażowany w dziennikarstwo. Pracował jako korespondent w NRD i RFN. W latach 1959–1963 był sekretarzem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1963 do 1969 pełnił obowiązki redaktora naczelnego związanego z SD "Kuriera Polskiego". W stanie wojennym stanął na czele redakcji czasopisma "Rzeczywistość". W latach 1983–1986 był zatrudniony w ambasadzie PRL w Austrii.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Rodła. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Tycner, Die Freiheit kam im Januar '45, Dietz Verlag, Berlin 1985 (nota biograficzna na obwolucie)
  • "Kurier Polski", nr 2 (9508), 3 stycznia 1991, s. 2 (nekrolog)
  • Henryk Tycner, "Kurier Polski", nr 3 (9509), 4–6 stycznia 1991, s. 2