Henryk Walter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Walter (ur. 1835, zm. 21 kwietnia 1921)[1] – inżynier górniczy, kierownik kopalni Bóbrka (powiat krośnieński) w latach 1862/63, powstaniec styczniowy w oddziałach Leona Czechowskiego i Żalplachty, schronił się w dworku Ignacego Łukasiewicza w Chorkówce, współtwórca Szkoły Wiertniczej w Wietrznie, działacz organizacji patriotycznych w Krośnie, asesor sądu górniczego w Samborze do 1891, radca górniczy w Krakowie, dyrektor urzędu górniczego.

Zmarł w Krakowie w 1921.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jeden z ostatnich Nowości Illustrowane 1921 nr 18 s. 11 (zdjęcie) [1]
  2. Dekret Wodza Naczelnego L. 2856 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 14)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugeniusz Kozłowski, Zapomniane wspomnienia, Warszawa 1981, s. 487.