Henryk Wodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Wodzicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1813
Kraków
Data i miejsce śmierci 29 października 1884
Kraków
Poseł na Sejm Krajowy Galicji
Okres od 1861
do 1884
Poseł do Rady Państwa
Okres od 15 maja 1867
do 9 września 1868
Członek Izby Panów
Okres od 16 listopada 1881
do 29 października 1884

Henryk Wodzicki herbu własnego (ur. 2 grudnia 1813 w Krakowie, zm. 29 października 1884 tamże[1]) – hrabia, właściciel dóbr, poseł na Sejm Krajowy Galicji I, II, III, IV i V kadencji od 1861 do 1884 oraz do austriackiej Rady Państwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był wybierany z I kurii posłem na Sejm Krajowy Galicji: I kadencji (trwająca 1861-1867) – w obwodzie żółkiewskim, II kadencji (trwająca 1867-1868), III kadencji (trwająca 1870-1876, zmarł w 1875), IV kadencji (trwająca 1877-1882) i V kadencji (trwająca 1882-1889, zmarł w 1884, a na jego miejsce 29 października 1885 obrano Michała Bobrzyńskiego)) – w obwodzie krakowskim. Został także wybrany posłem do austriackiej Rady Państwa.

Był współtwórcą i został pierwszym przewodniczącym dyrekcji Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie od 1860 do 1864[2].

Od 1854 do 1883 wszedł w skład pierwszej dyrekcji i został wiceprezesem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.

Był członkiem Izby Panów Rady Państwa[3][4]. W latach 1861-1884 był prezesem Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego Krakowskiego[5]. Członek - korespondent Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego (1860-1866)[6]. Należał także do Towarzystwa Dobroczynności[4].

Ożeniony z Teresą Karoliną z Sułkowskich, córką ordynata rydzyńskiego, miał z nią syna ziemianina i polityka konserwatywnego Antoniego[7]. Jego brat Kazimierz był ornitologiem, a także posłem do Rady Państwa[1].

Został pochowany grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Lb)[4].

W 1885 został wybity medal upamiętniający Henryka Wodzickiego, wydany przez Towarzystwo Rolnicze Krakowskie, a zaprojektowany przez Karola Radnitzkiego[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Parlament Österreich Republik, Kurzbiografie Wodzicki, Henryk Graf, parlament.gv.at [dostęp 2019-10-13] (niem.).
  2. 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Pierwszy Zarząd. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”, s. 3-4, Nr 11 (568) z 1 czerwca 1911. 
  3. 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Pierwszy Zarząd. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”, s. 4, Nr 11 (568) z 1 czerwca 1911. 
  4. a b c Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 148. ISBN 83-08-01428-3.
  5. Alfons Jan Lippoman, Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895, Kraków 1898, s. 108-116
  6. Handbuch des Lemberger Sttathalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860, s. 270; 1861, s. 402; 1862, s. 414; 1863, s. 425; 1864, s. 434; 1865, s. 447; 1866, s. 462;
  7. Jerzy Dunin-Borkowski, Almanach Błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich, Lwów [1908], s. 991
  8. Andrzej Romaniak: Medale, medaliony, plakiety. Katalog zbiorów. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2005, s. 25. ISBN 83-919305-8-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]