Henryk Zielazek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Zielazek (ur. 14 grudnia 1919 w Sadach, zm. 11 października 2014 w Poznaniu) – polski hokeista na trawie, trener, działacz sportowy.

Uprawiał hokej na trawie trenując w barwach Lechii Poznań (od 11 roku życia), później był zawodnikiem WKS Poznań (1935-1939), ponownie w Lechii Poznań (od 1945), Włókniarzu Poznań (od 1948), następnie GWKS Poznań, AZS Oddział Środowiskowy Poznań, zaś karierę zakończył w WKS Grunwald Poznań (1960). Zdobywał cztery razy złoty medal drużynowych mistrzostwo Polski. Był reprezentantem Polski. Później pracował jako trener hokeja na trawie. Działał w ZHP, był twórcą drużyny harcerskiej hokeja na trawie.

Podczas II wojny światowej był uczestnikiem dywersyjnej akcji Bollwerk w lutym 1942. Był współorganizatorem Klubu Olimpijczyka Polskiego Związku Hokeja na Trawie (2007).

Zmarł 11 października 2014 w Poznaniu w wieku 94 lat. Został pochowany na Cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu. Miał syna Adama i Tomasza, przedsiębiorców w branży sportowej oraz Jerzego, żeglarza i trenera żeglarstwa [1].

Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 30 czerwca 2015 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju polskiego sportu, za osiągnięcia w pracy trenerskiej i wychowawczej[2] (kw. P, rząd 23, grób 47).

grób Henryka Zielazka na Cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O nas. familisport.pl. [dostęp 2017-12-16].
  2. M.P. z 2015 r. poz. 858.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]