Henryk z Rynarzewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk z Rynarzewa herbu Topór (zm. 1339/1340) – wojewoda kaliski od 1335, wcześniej kasztelan nakielski i gnieźnieński.

Pochodził z rodu Pałuków. W 1299 lokował Rynarzewo z przywileju Władysława Łokietka. Brał udział w wojnie z Krzyżakami w 1331. Zorganizował manewr obronny nad Jeziorem Zaniemyskim, co zmusiło Krzyżaków do odwrotu pod Gniezno. Uczestniczył w Bitwie pod Płowcami. Obecny przy królu Kazimierzu w 1337 podczas zjazdu w Inowrocławiu, gdy były prowadzone rokowania pomiędzy Kazimierzem Wielkim, królem Czech Janem Luksemburskim i wielkim mistrzem zakonu Dietrichem von Altenburg.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Waldemar Dolata, Pałuki - region histroyczno-etnograficzny. Powiat żniński i okolice, Starostwo Powiatowe w Żninie, Żnin, 2009, s.9, ​ISBN 978-83-920419-3-1
Poprzednik
Przecław
POL Gniezno COA.svg Kasztelan gnieźnieński POL Gniezno COA.svg Następca
?
kolejny wzmiankowany - Piotr Bniński