Herb Łazisk Górnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Łazisk Górnych
Herb miasta do 5 stycznia 2012 r.
Stara wersja herbu na wieży ratusza

Herb Łazisk Górnych przedstawia złamaną gałąź z 7 opadającymi liśćmi koloru złotego na niebieskim tle. Upamiętnia on wielki huragan, który przeszedł nad Łaziskami w 1738 r.

Po raz pierwszy pojawia się ona na pieczęci z XVIII w. – opadających liści było wówczas 6. Pieczęć miała 24 milimetry oraz napis: OBER – LAZISK / GEM. / PLESSNER CREYS. W połowie XIX w. (lub nieco wcześniej) herb ten został zastąpiony innym – widniało na nim 5 szklanych naczyń, prawdopodobnie na pamiątkę istniejącej w miejscowości huty szkła. Mierzyła 25 milimetrów, a napis brzmiał: OBER LAZISK: GEM: S./ PLESSNER / KREIS.. Od 1860 r. gmina używała pieczęci bezherbowej, a w okresie międzywojennym pieczęci z herbem Polski. Dopiero w 1951 r., kiedy Łaziska Górne uzyskały prawa miejskie Miejska Rada Narodowa powróciła do najstarszego wizerunku herbu, zwiększając liczbę liści i nadając mu kształt, które niewiele zmienił się do dzisiaj.

Na jeszcze starszej wersji herbu nad tarczą herbową znajdował się napis ŁAZISKA GÓRNE. Usunięto go w latach 90. XX w., jako niezgodnego z zasadami heraldycznymi. Herb znajduje się również na fladze miasta.

W 2008 r. przy przedstawieniu do zaopiniowania Komisji Heraldycznej przy MSWiA projektu sztandaru miasta dopatrzono się niezgodności herbu z zasadami sztuki heraldycznej. W opinii Komisji, konar powinien mieć prostszy rysunek i mieć wyraźnie zaznaczone trzy gałęzie, natomiast opadające liście powinny przypominać liście lipy, nie zaś, jak w obecnym wzorze, brzozy. Sama zaś tarcza zgodnie z obecnie obowiązującym wzornictwem powinna być u dołu półokrągła (tzw. wzór hiszpański). Uwzględniający powyższe uwagi projekt nowego herbu, sporządzony przez Instytut Heraldyczno-Weksylologiczny, został przyjęty uchwałą Rady Miejskiej 25 października 2011 roku[1]. Uchwała weszła w życie 5 stycznia 2012 roku.

Herby dzielnic[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe dwie wielkie dzielnice tworzące dziś miasto również posiadają swoje historyczne herby.

Łaziska Średnie[edytuj | edytuj kod]

Dawna gmina herb także posiadała już w XVIII w. – wyobrażał skrzyżowane 2 topory i krzyż nad nimi. Napis na pieczęci brzmiał: MITTEL LAZISK GEM. S. / PLESSNER / CREYS, a wielkość wynosiła 28 milimetrów. Symbol krzyża może być pamiątką po drewnianym kościele, który istniał tutaj w XVIII wieku, a pamiętano o nim i w kolejnym stuleciu[2].

Po 1875 pieczęć stała się bezherbowa, podobnie jak pierwsze pieczęcie polskie. Dopiero w latach 30. XX w. wprowadzono do pieczęci nowy herb – szyb i fabrykę z 3 kominami umieszczonymi między hałdami węgla. Napis brzmiał: Urząd gminy * Łaziska Średnie, pow. Pszczyna, wielkość pieczątki 35 milimetrów. Marian Gumowski proponował dla herbu następujące kolory: hałdy węgla oraz szyb – czarny, kominy i dach – czerwony, niebo – białe.

Po II wojnie światowej zaprzestano jego używania.

Herb Łazisk Średnich nie do końca zgadza się z pieczęcią używaną przez Naczelnika Gminy Łaziska Średnie Jana Szustra.

Łaziska Dolne[edytuj | edytuj kod]

Herb tej dzielnicy, dawniej gminy, też początkami sięga XVIII w. Na pieczęci widoczny jest jeleń przeskakujący pagórek, a za nim znajduje się drzewo. Według M. Gumowskiego jeleń był koloru czerwonego, pagórek i drzewo zielone, a tło – białe. Pieczęć miała 24 milimetry oraz napis NIEDER LAZISK.G.S / PLESSNER / CREYS i używana była do drugiej połowy XIX w. Następna była bezherbowa, nie zmieniło się to po włączeniu do Polski. Pierwsza pieczęć polska miała dwujęzyczne napisy: Gmina Łaziska Dolne / Powiat / Pszczyński / Gemeinde Niederlazisk / Kreis Pless.

Pieczęcie z I połowy XIX w.


Herb Łazisk Średnich z okresu międzywojennego
Herb Łazisk Średnich – wersja kolorowa
Herb Łazisk Dolnych
.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała nr XIII/121/11 Rady Miejskiej w Łaziskach Górnych z dnia 25 października 2011 r. w sprawie ustanowienia herbu i innych symboli Miasta Łaziska Górne (Dz. Urz. Woj. Śląskiego z 2011 r. Nr 322, poz. 5604)
  2. Buszman B., Buszman T.: Kulturowa ścieżadka dydaktyczne na Kopaninie i w rejonie ul. Lasoki. Łaziska Górne: 2011, s. 9. ISBN 978-83-928669-4-7.