Hermanice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hermanice
Osiedle Ustronia
Ilustracja
Kościół NMP Królowej Polski
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat cieszyński
Miasto Ustroń
W granicach Ustronia 1956
SIMC 0926743
Nr kierunkowy 33
Kod pocztowy 43-450
Tablice rejestracyjne SCI
Położenie na mapie Ustronia
Mapa lokalizacyjna Ustronia
Hermanice
Hermanice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hermanice
Hermanice
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Hermanice
Hermanice
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu cieszyńskiego
Hermanice
Hermanice
Ziemia49°44′25″N 18°47′59″E/49,740278 18,799583
Portal Portal Polska

Hermanice – osiedle (jednostka pomocnicza) miasta Ustroń (nr 7)[1], do 1956 roku wieś na Śląsku Cieszyńskim, położona na północ od centrum Ustronia.

W Hermanicach znajdują się m.in.: restauracja, bar, pizzeria, fryzjer, Wojskowy Ośrodek Wypoczynkowy „Beskid”, kwatery prywatne. Przez dzielnicę przebiega linia autobusowa prywatnego przewożnika „Wispol” (linia Bielsko-Biała-Wisła).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowane po raz pierwszy w 1484 r.[2] Znajdowały się wówczas w granicach księstwa cieszyńskiego, będącego od 1327 r. lennem Królestwa Czech.

Hermanice były wsią szlachecką. W XVII w. należały do Tschammerów – jednego z najznaczniejszych rodów Śląska Cieszyńskiego, a od 1751 r. – wraz z sąsiednim Nierodzimiem – do barona Rossa von Thorntonn. Już w XIX w. związały się z sąsiednim Ustroniem – za sprawą huty, która w latach 70. XIX w. wybudowała tu kolonię 20 domów dla 80 rodzin swoich pracowników. W 1837 r. przeniesiono tu z Ustronia Polany tamtejszą papiernię: ręcznego wytwarzania papieru zaniechano w niej dopiero w 1881 r., a ostatni papiernik, Jan Matloch, wytwarzał tu tekturę i szary papier pakowy do 1933 r.

Hermanice od 1879 r. należały do ustrońskiej gminy szkolnej.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 r. w 73 budynkach w Hermanicach na obszarze 368 hektarów (3,68 km²) mieszkało 985 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 267,7 os./km². z czego 525 (53,3%) mieszkańców było katolikami, 442 (44,9%) ewangelikami a 8 (0,8%) wyznawcami judaizmu, 929 (94,3%) było polsko- a 52 (5,3%) niemieckojęzycznymi[3]. Do 1910 r. liczba budynków wzrosła do 77 a mieszkańców do 917, z czego 907 było zameldowanych na stałe, 861 (94,9%) było polsko- a 46 (5,1%) niemieckojęzycznymi, 411 (44,8%) było katolikami, 501 (54,6%) ewangelikami a 5 (0,5%) żydami[4].

Po zakończeniu I wojny światowej tereny, na których leży miejscowość - Śląsk Cieszyński stał się punktem sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W 1918 roku na bazie Straży Obywatelskiej miejscowi Polacy utworzyli lokalny oddział Milicji Polskiej Śląska Cieszyńskiego, który podlegał organizacyjnie 15 kompanii w Ustroniu[5].

W grudniu 1945 r. Hermanice zostały włączone do utworzonej gminy Ustroń, a w grudniu 1956 r. osiedlu Ustroń (wraz z Hermanicami) nadano prawa miejskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Po wschodniej stronie starej drogi do Skoczowa istnieje zabytkowy zespół dworski, w skład którego wchodzą: dwór z II połowy XVIII w., piętrowy, murowany z kamienia, nakryty czterospadowym dachem łamanym z oryginalną, kołkowaną więźbą dachową, zabudowania gospodarcze oraz prowadząca do dworu aleja wysadzana lipami.

Dalej, w stronę Skoczowa, przy Skoczowskiej 76 znajdują się obiekty dawnego folwarku z XIX w., w tym dwa w pełni zachowane z dachem mansardowym oraz jeden zbudowany w połowie XX w. na fundamentach folwarcznych. Obecnie znajdują się tam supermarket Spar i hurtownie.

Przy ul. Skoczowskiej 88 rosną dwie lipy drobnolistnepomniki przyrody.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Miejscowy klasztor oo. dominikanów jest od 1990 organizatorem popularnych wakacyjnych Dominikańskich Kolokwiów Młodzieżowych, przeznaczonych dla uczniów szkół średnich i studentów.

W Hermanicach urodzili się:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz Osiedli Miasta Ustroń: Rady Miasta Ustroń. W: www.ustron.bip.info.pl [on-line]. 2004. [dostęp 2010-12-28].
  2. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 310. ISBN 978-83-926929-3-5.
  3. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  4. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  5. Jerzy Szczurek 1933 ↓, s. 32-37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szkaradnik L., Z badań nad działalnością Wydziału Gminnego w Hermanicach, „Pamiętnik Cieszyński”, t. 20, 2005, s. 60.
  • Jerzy Szczurek: Z wielkich dni Śląska Cieszyńskiego. O milicjach ludowych w latach 1918–1920. Cieszyn: Nakładem Grupy Związku Powstańców Śląskich w Cieszynie, 1933.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]