Hierodula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy niewolników. Zobacz też: rodzaj owadów o tej nazwie.

Hierodulami nazywano w starożytności niewolników i niewolnice świątynne w służbie bóstwa.

Gdy świątynia poświęcona była kultowi bóstwa miłości lub płodności, np. Afrodycie (w Koryncie), oprócz funkcji pełnionych przy uroczystościach kultowych pełnili oni funkcje związane z prostytucją sakralną. Hierodule uważani byli za własność bogów, poprzez stosunki płciowe z nimi człowiek brał udział we władzy bogów oraz "jednoczył" się z nimi. Kapłanki Afrodyty (hierodule u Greków, kadesche u Fenicjan) mieszkały na terenie świątyni. Ich liczba była czasami bardzo duża. Tak np. w Koryncie prostytuowało się więcej niż 1000 hierodul kobiet, obok świątyni Afrodyty Porne lub nawet w samej świątyni[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Imieliński: Manowce seksu. Prostytucja. Łódź: Wydawnictwo Res Polona, 1990, s. 16.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]