Historia Apolla i Dafne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Historia Apolla i Dafne
Autor Abraham Bloemaert
Rok wykonania 1592 r.
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 127 × 180 cm
Muzeum Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Historia Apolla i Dafne – obraz olejny na płótnie (127×180 cm)[1] niderlandzkiego malarza manierystycznego Abrahama Bloemaerta; część kolekcji Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych w Breslau, zaginiony po II wojnie światowej, obecnie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obraz autorstwa Abrahama Bloemaerta powstał w 1592 r. Historia Apolla i Dafne należała do kolekcji wrocławskiego radcy Kerna, który przekazał ją w 1874 r. Komisji ds. Muzeum i Akademii we Wrocławiu pod warunkiem umieszczenia w planowanym Śląskim Muzeum Sztuk Pięknych na pl. Muzealnym, co nastąpiło w 1877 r.[2] Obraz pozostawał w zbiorach kolekcji malarstwa europejskiego do czerwca 1942 r., kiedy trafił do składnicy muzealnej w kościele klasztornym oo. Cystersów w Kamieńcu Ząbkowickim. Przebywał tam do 1945 r., kiedy wojna zakończyła się kapitulacją Niemiec[3][2], a część zbiorów została zniszczona, zrabowana przez Armię Czerwoną lub rozkradziona[4]. O jego randze ma świadczyć fakt, że został on, jako jeden z pierwszych, umieszczony na liście najważniejszych obrazów ze Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych przeznaczonych do ukrycia w czasie wojny[2].

Po wojnie Polska na mocy umów międzynarodowych uzyskała prawo do dóbr kultury na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Skrytkę z eksponatami muzealnymi odnaleziono, jednak brakowało w niej Historii Apolla i Dafne, podobnie jak ok. stu innych obrazów. W 2009 r. Muzeum Narodowe we Wrocławiu otrzymało propozycję zakupu obrazu, jednak ponieważ był on stratą wojenną władze muzeum odmówiły zakupu i Muzeum Kultury i Dziedzictwa Narodowego skierowało pozew o przeniesienie własności[3]. Był to pierwszy wygrany proces cywilny o polską stratę wojenną dzieła sztuki[4]. W 2019 r. obraz został włączony do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu[3].

Opis obrazu[edytuj | edytuj kod]

Według Kurator Ewy Houszko, obraz jest esencją manieryzmu[2] i sztandarowy przykład dla całego niderlandzkiego malarstwa tej epoki[4]. Jednym z tematów dzieła jest motyw z pierwszej księgi Przemian Owidiusza, a poświęcony jest mitowi o nieodwzajemnionej miłości Apolla do nimfy Dafne[2]. Dafne, nie podzielając miłości poprosiła o pomoc swego ojca[2]. Ten przemienił ją w drzewko laurowe[2]. Powyżej tej sceny znajduje się sekwencja, która stała się powodem tej sceny, to jest walka Apolla[2].

Trudno bowiem znaleźć bardziej manierystyczną kompozycję, bardziej wyrafinowany sposób malowania, bardziej wyszukaną grę światłocieni, bardziej ekscytującą historię boskich słabości. To wszystko zawierało w sobie to dzieło, dzieło sztandarowe dla całego niderlandzkiego późnego manieryzmu, dzieło wydawało się bezpowrotnie utracone.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia Apolla i Dafne (pol.). [dostęp 2019-06-22].
  2. a b c d e f g h Utracony w czasie wojny obraz „Historia Apolla i Dafne” we wrocławskim Muzeum Narodowym, Onet Kultura, 21 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-24] (pol.).
  3. a b c Beata Maciejewska: Wrocław odzyskał XVI-wieczny obraz z przedwojennej kolekcji. Proces ciągnął się kilka lat (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2019-06-21. [dostęp 2019-06-22].
  4. a b c Organizacja Monarchistów Polskich » „Historia Apolla i Dafne” – dzieło Abrahama Bloemaerta wróciło do Wrocławia, www.legitymizm.org [dostęp 2019-06-29] (pol.).