Hołoby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hołoby
Ilustracja
Budynek bramny zespołu pałacowego Ronikierów
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Volhynian Oblast.svg wołyński
Powierzchnia 0,57 km²
Wysokość 185 m n.p.m.
Populacja (2017)
• liczba ludności

4042
Kod pocztowy 45070
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Hołoby
Hołoby
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Hołoby
Hołoby
Ziemia51°04′57″N 25°00′39″E/51,082500 25,010833
Portal Portal Ukraina

Hołoby (ukr. Голоби) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego, na historycznym Wołyniu. Osiedle liczy 4,2 tys. mieszkańców (2001).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Hołoby w XIX w.

Miejscowość została założona w XVI w. Administracyjnie przynależała do województwa wołyńskiego Korony Królestwa Polskiego. Po III rozbiorze Polski w zaborze rosyjskim. W 1873 otwarto stację kolejową na trasie łączącej Kowel i Zdołbunów.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hołoby w powiecie kowelskim województwa wołyńskiego.

W czasie kampanii wrześniowej stacjonowała tu 13 Eskadra Towarzysząca[1].

Podczas okupacji niemieckiej Żydów mieszkających w osadzie (kilkadziesiąt rodzin[2]) przesiedlono do Mielnicy, gdzie w 1942 roku zostali rozstrzelani[3]. W marcu 1943 Niemcy przy udziale ukraińskiej policji rozstrzelali około 20 Polaków[2].

Utracone wraz z Wołyniem przez Polskę w 1945.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół pw. św. Michała Archanioła z lat 1711-1728 ufundowany przez Józefa Jaruzelskiego[4]
  • pałac Ronikierów - nieistniejący. Obok znajdowały się cztery figury z 1711 r., do dziś zachowały się trzy z nich[5][4]. Istnieje także dawna oficyna, rozbudowana w dwudziestoleciu międzywojennym oraz budynek bramny[4].
  • plebania - wybudowana w XVIII w. na wzór dawnego polskiego dworu[5]
  • cerkiew pw. św. Jerzego w stylu barokowo-klasycystycznym z 1783 r. fundacji Jerzego Wilgi[4]
  • dzwonnica z XVIII w. przy cerkwi
  • budynek dworca kolejowego z 1903

Urodzeni w Hołobach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991, s. 349. ISBN 83-206-0795-7.
  2. a b Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 333, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  3. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s.223-224
  4. a b c d Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 96-98, ISBN 83-89188-32-5, OCLC 69330692.
  5. a b Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [dostęp 12.12.2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]