Hodowica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hodowica
Годовиця
Ilustracja
Dawny kościół rzymsko-katolicki
Państwo  Ukraina
Obwód lwowski
Rejon pustomycki
Powierzchnia 3,2 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

877
274,06 os./km²
Nr kierunkowy +380 3230
Kod pocztowy 81105
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Hodowica
Hodowica
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Hodowica
Hodowica
Ziemia49°45′51″N 23°55′09″E/49,764167 23,919167
Portal Portal Ukraina

Hodowica[1], błędnie Hodownica[2] (ukr. Годовиця, Hodowycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim. W 2001 roku liczyła 877 mieszkańców[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość została wzmiankowana w 1371 roku jako Hodovicza[4][5]. Patronimiczna nazwa wywodzi się od ukraińskiego *Гod, skrócona forma *Гoducлaв (polskie Godzisław), forma -ica w skutek singularyzacji[4]. W 1405 roku rzymsko-katolickim mieszkańcom (z wyłączeniem Rusinów) nadano prawo magdeburskie[4]. W następnych stuleciach miejscowość zamieszkała była w większości przez Polaków i należał do polskiej wyspy językowej wokół Lwowa.

W 1621 roku została zniszczona w czasie najazdu tatarskiego. W II Rzeczypospolitej miejscowość znajdowała się w gminie Nawaria, w powiecie lwowskim, w województwie lwowskim.

Kościół Wszystkich Świętych w Hodowicy[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się rokokowy kościół pw. Wszystkich Świętych z lat 1751-1758 projektu Bernarda Meretyna, fundacji ks. Szczepana Mikulskiego, kanonika lwowskiego; po pożarze w 1974 roku pozostający w ruinie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata (pol.). ksng.gugik.gov.pl. s. 316. [dostęp 2014-11-16].
  2. Dariusz Ostapowicz, Sławomir Suchodolski: Obalanie mitów i stereotypów. Od Jana III Sobieskiego do Tadeusza Kościuszki. Warszawa: Bellona, 2008, s. 98. ISBN 978-83-11-11050-2.
  3. с Годовиця, Львівська область, Пустомитівський район (ukr.). Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2015-06-16].
  4. a b c Anna Czapla: Nazwy miejscowości historycznej ziemi lwowskiej. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, 2011, s. 10, 78. ISBN 978-83-7306-542-0.
  5. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część III. Ziemia Lwowska. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2007, s. 443. ISBN 978-83-89188-66-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]