Hoduciszki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hoduciszki
Ilustracja
Kościół w Hoduciszkach
Herb
Herb
Państwo  Litwa
Okręg wileński
Populacja (2001)
• liczba ludności

778
Kod pocztowy LT-18039
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Hoduciszki
Hoduciszki
Ziemia55°09′20″N 26°35′10″E/55,155556 26,586111
Strona internetowa
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Hoduciszki (lit. Adutiškis) – miasteczko na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, położone ok. 29 km na wschód od Święcian, przy granicy z Białorusią. Siedziba gminy Hoduciszki.

Miejscowość położona przy drodze Święciany-Postawy. Znajduje się tu kościół, szkoła i poczta.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dobra refekcyjne kapituły wileńskiej[1]. Majętność kapituły wileńskiej w 1653 roku, nadana kościołowi przez Stanisława Kiszkę w 1609 roku[2]. Prywatne miasto duchowne położone było w końcu XVIII wieku w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego[3].

Po wycofaniu się Niemców w grudniu 1918 roku miejscowość została zajęta bez walki przez bolszewików[4]. Za II Rzeczypospolitej siedziba wiejskiej gminy Hoduciszki. W Hoduciszkach znajdowały się kramy z około 1836 roku, zniszczone w 1944 roku. Na podstawie dekretu prezydenta Republiki Litewskiej od 2006 roku miejscowość posiada własny herb.

Urodził się tu Benon Edmund Łastowskimajor saperów służby stałej Polskich Sił Zbrojnych, cichociemny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biskupstwo wileńskie od jego założenia aż do dni obecnych, zawierające dzieje i prace biskupów i duchowieństwa djecezji wileńskiej, oraz wykaz kościołów, klasztorów, szkół i zakładów dobroczynnych i społecznych. Opracował ks. Jan Kurczewski, Wilno 1912, s. 105.
  2. Waldemar Franciszek Wilczewski, Rejestr dymów dóbr duchowieństwa katolickiego diecezji wileńskiej z 1653 roku, w: Nasza Przeszłość, t. 101, 2004, s. 295.
  3. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 81.
  4. Lech Wyszczelski: Wstępna faza walk. W: Lech Wyszczelski: Wojna polsko-rosyjska 1919–1920. Wyd. 1. Warszawa: Bellona, 2010, s. 44. ISBN 978-83-11-11934-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]