Holendry (rejon podhajecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Holendry
Голендра
Ilustracja
Widok na Holendry (2010)
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Rejon podhajecki
Populacja (2009)
• liczba ludności

265
Kod pocztowy 48041
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Holendry
Holendry
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Holendry
Holendry
Ziemia49°15′55″N 25°06′16″E/49,265278 25,104444
Portal Portal Ukraina
Szkic gromady Holendry do wyborów samorządowych 1939
Holendry na austro-węgier. mapie sztab., 1910 r.[1]

Holendry (ukr. Голендра, Hołendra) – wieś na Ukrainie w rejonie podhajeckim obwodu tarnopolskiego. W 2001 liczyła 309 mieszkańców.

Holendry rozciągają się w kierunku północnym wzdłuż rzeczki Bródki płynącej z Mużyłowa. Sąsiadują z innymi wsiami (niegdyś przedmieściami) Podhajec o nazwie Staremiasto i Halicz. Holendry-Halicz (Halicz-Holendry) były w XIX wieku jedną gminą mającą wspólną radę i jednego wójta. W 1870 wieś zamieszkiwało 716 mieszkańców. W 1896, jak podaje Mikołaj Niedźwiecki Halicz-Holendry liczyły około 40 osad wiejskich i zamieszkiwało ją 712 osób[2]. Biorąc jednak pod uwagę spis przeprowadzony przez austriacką komisję statystyczną na dzień 31 grudnia 1890, we wsi Holendry (bez Halicza) znajdowały się 53 domy oraz zamieszkiwało 343 osoby (w tym 165 kobiet i 178 mężczyzn), doliczając Halicz łącznie obie miejscowości zamieszkiwało 1173 osoby[3]. Współcześnie. według stanu na 1 stycznia 2009 wieś zamieszkuje 265 osób. W stosunku do 1989, kiedy Holendry zamieszkiwało 308 osób, jest do duży spadek liczby ludności[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komplet austro-węgierskich map w skali 1:200 z roku 1910
  2. Mikołaj Niedźwiecki: Powiat podhajecki pod względem geograficznym, statystycznym i historycznym. Stanisławów: Wydano nakładem autora w drukarni J. Dankiewicza, 1896.
  3. Special Orts-Repertorien der Im Österreichischen Reichsrathe vertretenen Königreiche und Länder. Wiedeń: K.K. Statistischen Central-Commission, XII Galizien, 1893, s. 391.
  4. Підгайці Та Підгаєччина. red. С. Колодницький. Тернопіль: ТзОВ «Терно-граф», 2012, s. 72. ISBN 978-966-457-133-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Gołębiowski: Śladem przodków - Podhajce. Warszawa: Difin, 2010, s. 62. ISBN 978-83-7641-336-5.
  • Grzegorz Rąkowski: Przewodnik po Ukrainie zachodniej, cz. II, Podole. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006, s. 290-291. ISBN 83-89188-46-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]