Holstinghausen Holsten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Holstinghausen Holsten

Holstinghausen Holsten, właściwie von Holstinghausen, genannt Holsten (фон-Гольстинггаузен-Гольстен) – niemiecki ród szlachecki pochodzący z hrabstwa Mark w Westfalii, którego przedstawiciele osiedli w 1423 w Inflantach (Liwonia), a następnie w 1650 osiedlili się w Kurlandii. Służyli od XVII w. jako oficerowie zawodowi w wojsku litewskim i niderlandzkim. Indygenat polski w 1775 z racji zasług wojskowych dla Rzeczypospolitej (Volumina Legum, t. VIII, s. 172-173). Rodzina częściowo osiadła na Litwie w pow. poniewieskim i spolonizowana od początku XIX w.

Herb[edytuj | edytuj kod]

W polu srebrnym na zielonej polanie pół brązowego jelenia wyskakującego z jodłowego lasu. Nad hełmem z labrami zielono-srebrnymi pomiędzy srebrnymi skrzydłami takaż brązowa połowa jelenia. Brak korony baronowskiej nie oznacza, że nie może być ona używana.

Legitymacje szlacheckie i tytuł baronowski[edytuj | edytuj kod]

W okresie porozbiorowym rodzina wylegitymowana ze szlachectwa i wpisana do ksiąg szlacheckich guberni kowieńskiej w 1798 oraz w latach 1840-1854. Wpisanie do matrykułu szlachty kurlandzkiej (Ritterbank) 10 maja 1841. Rosyjskie uznanie tytułu baronowskiego orzeczeniami Senatu z 10 czerwca 1853 i 28 lutego 1862.

Baronowie von Holstinghausen Holsten[edytuj | edytuj kod]

Tytuł wzmiankowany urzędowo w 1822; formalnie od 1853 i 1862.

Koligacje[edytuj | edytuj kod]

Baronowie Holstinghausen Holsten są skoligaceni m.in. z następującymi rodami: Montwid-Białłozor h. Pomian, Bochwic h. Radwan, Buttlar v., Komar h. własnego, Komorowski h. Korczak (hrabiowie), Kościałkowski h. Syrokomla, Kuszelewski h. Prawdzic, Orda h. własnego, Podhorski h. Brodzic (kniaziowie), Ropp v. der (baronowie i szlachta), Schilling v., Dowmont-Siesicki h. Bawola Głowa i Tiesenhausen v.

Posiadłości rodu na Litwie XVIII w. – 1945[edytuj | edytuj kod]

Oposzcza, powiecie jezioroskim, Bitniszki, Błękitne Pomusze, Łukiany, Podgajcze, Montagaliszki w powiecie poniewieskim.

Varia[edytuj | edytuj kod]

Obecnie tylko w Warszawie i w jej okolicach mieszkają nieliczni potomkowie tego rodu (dwóch mężczyzn i trzy kobiety). Na Litwie zachowało się nieco pamiątek rodowych (m.in. cmentarze prywatne z polskimi napisami na nagrobkach w Podbirżach, Radkunach i Zabłociu oraz ruiny dworów). Wydane w 1980 w serii pamiętników Wydawnictwa PAX dzieło Hieronim Chrystian Holsten (?1639-1692), Przygody wojenne 1655-1666 nie dotyczy potomka wspomnianego rodu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Der Adel der russischen Ostseeprovinzen (Estland, Kurland, Livland, Oesel). Bearbeitet von Maximilian Gritzner. J. Siebmacher’s großes Wappenbuch. Band 25, Nürnberg 1898, s. 153, tabl. 38.
  • Album Armorum nobilium Regni Poloniae, Herby nobilitacji i indygenatów X-XVII w., oprac. B. Trelińska, Lublin 2001, s. 614, poz. 1882.
  • Archiwum Kurlandzkiego Rycerskiego Związku Szlachty.
  • Boniecki Adam, t. VII, Warszawa 1904 s. 299.
  • Glasenapp Patrick, v., Baltisches Wappenbuch, Alling 1980, s. 74.
  • Klingspor Arvid, Baltisches Wappenbuch, Stockholm 1882, s. 51, poz. 130; tabl. 47, poz. 5.
  • Mühlendahl Ernst, v. und Baron v. Hoyningen gen. Huene Heiner, Die Baltischen Ritterschaften. Übersicht über die in den Matrikeln der Ritterschaften von Livland, Estland Kurland und Oesel verzeichneten Geschlechter. 2. Aufl., Limburg 1973, s. 44, 109.
  • Spiski licam titulovannym rossijskoj imperii, St.-Petersburg 1892, s. 218.
  • Uruski Seweryn, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej , t. V, Warszawa 1908, s. 162.