Honorowi obywatele Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przedruk dyplomu nadania honorowego obywatelstwa miasta Sanoka Janowi Pawłowi II z 1998, wywieszony w kancelarii parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku

Tytuł Honorowego Obywatelstwa Królewskiego Wolnego Miasta Sanokahonorowe obywatelstwo Sanoka przyznawane przez władze miasta osobom szczególnie zasłużonym dla Sanoka oraz wybitnym osobistościom.

Dyplom nadania honorowego obywatelstwa miasta Sanoka dr. Władysławowi Skalskiemu (1874)

Tytuł przyznawano od XIX wieku do 1939 i ponownie po 1990 roku. Wnioski o nadanie tytułu ma prawo wysuwać Rada Miasta Sanoka, radni i każdorazowo burmistrz Sanoka[1]. Decyzja o nadaniu tytułu stała się kompetencją Rady Miasta Sanoka. W niektórych przypadkach wnioski o nadanie tego tytułu były oddalane decyzją tego gremium[1]. Wyróżnienie było przyznawane za wkład pracy na rzecz miasta Sanoka lub kraju (pierwotnie Galicji w czasie zaboru austriackiego, następnie niepodległej Polski). Poszczególne osoby zostały nagrodzone za konkretną działalność, dzieło i pracę[1].

W większości przypadków nadanie tytułu odbywało się podczas uroczystości w Sanoku, lecz w kilku przypadkach – osobistości ogólnopaństwowych – delegacja władz miasta udawała się do innego miasta (Lwów, Wiedeń), ażeby wręczyć wyróżnienie[1]. Osoba uhonorowana tytułem otrzymywała dyplom nadania, uprzednio wykonany w sanockiej drukarni Karola Pollaka[1].

W latach od 1939 do 1989 tytuł honorowego obywatelstwa sanocka nie był przyznawany[2]. W 1984 Miejska Rada Narodowa (MRN) w Sanoku podjęła uchwałę o ustanowieniu Księgi Honorowego Obywatelstwa Miasta Sanoka[3][4].

Lista uhonorowanych[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym materiałem źródłowym do ułożenia listy honorowych obywateli Sanoka jest dokument w formie księgi pod nazwą Obywatele honorowi królewskiego wolnego miasta Sanoka[a], znajdująca się w zbiorach Muzeum Historycznego w Sanoku[5]. Na jej podstawie Edward Zając podał w 2002, iż w okresie 1867-1939 wyróżniono tytułem 24 osoby, a zaliczając do tego okres lat 1990-2002 łącznie uhonorowano 32 osoby[1][6]. Bazując na tym samym źródle historyk tegoż muzeum Andrzej Romaniak wskazał listę 21 osób wyróżnionych tytułem do 1934 roku[7] (listy sporządzone przez E. Zająca i A. Romaniaka częściowo pokrywają się, w kilku przypadkach wymieniają inne osoby). Według Franciszka Oberca lista uhonorowanych zapisana w ww. księdze nie stanowi faktycznie pełnego wykazu wyróżnionych w okresie do 1939[2]. Świadczy o tym np. brak adnotacji w księdze o wyróżnieniu tytułem czterech wysokich dostojników II Rzeczypospolitej w styczniu 1939, co potwierdzają inne źródła[2][8]. Ponadto inne źródła (np. wydania corocznych Szematyzmów Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim) podawały przypadki przyznania tytułu innym osobom.

Honorowy Obywatel Lata życia Data nadania Uzasadnienie wyróżnienia oraz uwagi
Teofil Wojciech Ostaszewski (1807-1889) 1848[7]
Kacper Kostecki (1785-1864) około 1856[9][7] Od 1841 do końca życia pracował jako lekarz powiatowy / obwodowy w Sanoku[10][11][12][13]
Apolinar Mauthner około 1862[14] Od 1857 do około 1860 pełnił urząd zwierzchnika cyrkułu sanockiego; inicjator założenia otwartego 1 sierpnia 1857 szpitala dla chorych[15][16].
Grzegorz Ławrowski około 1862[17] Od około 1855 sprawował stanowisko adjunkta w urzędzie obwodowym w Sanoku w ramach cyrkułu sanockiego (Kreis).
Maksymilian Siemianowski (1810-1878) około 1865[18] Decyzją Rady Gminnej w Sanoku za zasługi w umacnianiu jedności społeczeństwa, w krzewieniu patriotyzmu, w gospodarczym rozwoju Sanoka[19][20][21].
Karl Kranzberg 1865[7] Od około 1855 do około 1865 sprawował urząd zwierzchnika okręgowego (wzgl. naczelnika powiatowego; niem. Bezirkvorsteher) w Sanoku w ramach cyrkułu (obwodu) sanockiego[22][23][24].
Agenor Romuald Gołuchowski (1812-1875) 13 listopada 1867 Zasługi dla Galicji i Sanoka[25]. Dyplom wręczono we Lwowie[26].
Erazm Łobaczewski (1867-1868) 23 grudnia 1868 Uhonorowanie pracy na stanowisku burmistrza Sanoka 1867-1868 (uchwalenie j. polskiego jako urzędowego dla Sanoka, wprowadzenie porządku w mieście, rozwój przestrzenny, powstawanie nowych ulic, samorządności, inicjatywy społeczne i gospodarcze)[27][7].
Roman Zdankiewicz (-1884) 10 stycznia 1872 Prawość obywatelska i szczególne zasługi dla miasta[28][7].
Leon Studziński 24 sierpnia 1874 Prawość obywatelska, przychylność miastu, zasługi dla oświaty ludowej[29][7].
Władysław Skalski (-1901) Działalność w służbie lekarza powiatowego, poprawa warunków szpitala w Sanoku[30][7].
Zenon Słonecki (1831-1912) 4 października 1877 Przychylność dla spraw miasta jako Prezes Rady Powiatowej i Poseł na Sejm Krajowy[31][7].
Florian Ziemiałkowski (1817-1900) 29 stycznia 1880 Prawość obywatelska, liczne dowody przychylności miastu, zasługi dla oświaty ludowej w tym utworzenie w Sanoku Gimnazjum Męskiego w 1880[32].
Edward Gniewosz (1822-1906) 1 września 1880 Działalność na polu konstytucyjnym jako poseł do Rady Państwa, życzliwość i przychylność miastu[33][7].
Józef Schenk (1813-1891) 11 listopada 1880 Uznanie dla służby w kraju, działalności w dziedzinie sprawiedliwości[34][7].
Kazimierz Grocholski (1815-1888) 8 lutego 1882 Zasługi dla państwa, uznanie cnót obywatelskich i działalności dla spraw narodowych[35][7].
Marceli Tarnawiecki (1808-1886) 1882[36][7]
Jan Towarnicki 11 listopada 1884 Starania o ustanowienie w Sanoku Sądu Obwodowego jako rady Sądu Krajowego[37][7].
Henryk Kieszkowski (1821-1905) 10 maja 1886 Zasługi na stanowisku dyrektora Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie[38][7]. Dyplom wręczono w Lisku[38]. Wybór stał się kontrowersyjny z racji defraudacji finansowej dokonanej przez wyróżnionego[39].
Feliks Gniewosz (1836-1901) 29 października 1891 Zasługi dla miasta, m.in. na stanowisku prezesa Rady Powiatowej w Sanoku[40][7].
Stanisław Gniewosz (1834-1906) Zasługi dla miasta i kraju[41][7].
Kazimierz Badeni (1846-1909) 29 października 1894 Znakomite zasługi dla państwa, kraju i miasta; wobec miasta Sanoka zasługi w związku z wystawą krajową[42][43].
Adam Stanisław Sapieha (1828-1903) 29 listopada 1894 Zasługi, trudy, zabiegi i pracę dla kraju i ojczyzny; wobec miasta Sanoka zasługi w związku z wystawą krajową[42][44].
Cyryl Jaksa Ładyżyński (1830-1897) 1895 Zasługi dla miasta: starania na rzecz założenia Gimnazjum Męskiego w 1880 roku, powstania Sądu Obwodowego, Dyrekcji Skarbu, kolei, koszar, kościoła farnego, pomnika Tadeusza Kościuszki na Placu św. Jana[45]. W nagrodę otrzymał dom przy ulicy Sanowej[46].
ks. Franciszek Salezy Czaszyński (1811-1898) 5 sierpnia 1895 Zasługi dla miasta, w szczególności wybudowanie Kościoła Przemienienia Pańskiego, założenie cmentarza przy ulicy Rymanowskiej[47][48][7]. Tytuł wręczono 30 listopada 1895[49].
Aleksander Mniszek-Tchorznicki (1851-1916) 19 września 1902 Skuteczna obrona polskich interesów – wygranie procesu z Węgrami w sporze o Morskie Oko[50][7][b].
Oswald Balzer (1858-1933)
Stanisław Badeni (1850-1912) 26 czerwca 1912 Podczas pierwszego posiedzenia nowej Rady Miejskiej Wielkiego Sanoka (po przyłączeniu do Posady Sanockiej), nowa rada – stosownie do uchwały 30 większych miast Galicji – przyznała przez aklamację hr. Stanisławowi Badeniemu w uznaniu jego wielkich zasług dla kraju tytuł honorowego obywatelstwa Sanoka[51][52].
Feliks Giela (1859-1936) 19 lutego 1914 Działalność na rzecz miasta na stanowiskach wiceburmistrza (w okresie powodzi) i burmistrza (włącznie do miasta Posady Sanockiej). Następnie jego imieniem nazwano ulicę w centrum Sanoka[53][54][7].
Władysław Beksiński (1850-1929) 5 stycznia 1928 W uznaniu zasług dla Sanoka; uhonorowany w dniu rezygnacji ze stanowiska inżyniera architekta miejskiego i przejścia na emeryturę po 38 latach pracy[55][7].
Józef Piłsudski (1867-1935) 11 listopada 1934 Wskrzeszenie Państwa Polskiego[56][7].
Ignacy Mościcki (1867-1946) 15 stycznia 1939
Edward Śmigły-Rydz (1886-1941)
Felicjan Sławoj Składkowski (1885-1962)
Eugeniusz Kwiatkowski (1888-1974)
Józef Agaton Morawski (1893-1969) 17 stycznia 1939 Zasługi dla miasta na stanowisku posła do Sejmu RP, w tym skuteczne interwencje w sprawie utworzenia w Sanoku oddziałów sądów i innych, wsparcie włączenia Sanoka do COP, utworzenia Fabryki Gumy, Fabryki Akumulatorów i Fabryki Obrabiarek (broni)[57].
ks. Adam Sudoł (1920-2012) 26 lipca 1994 W uznaniu zasług oddanych dla Miasta poprzez długoletnią pracę duszpasterską i wychowawczą na rzecz mieszkańców Sanoka, a w szczególności za tworzenie zrębów demokracji na szczeblu samorządu lokalnego w III Rzeczypospolitej Polskiej[58]. Uroczystość wręczenia tytułu odbyła się 10 listopada 1994[59][60][61].
ks. Antoni Wołek Wacławski (1900-1995) 4 lipca 1995 W uznaniu zasług oddanych dla Miasta w czasie długoletniej pracy duszpasterskiej i wychowawczej na rzecz mieszkańców, a w szczególności za prowadzenie w latach 1928-1948 Katolickiego Związku Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku oraz wybudowanie kościoła parafialnego pw. Najświętszego Serca Jezusowego[62][63][c].
ks. Zdzisław Peszkowski (1918-2007) 24 października 1995 Zasługi dla upamiętnienia osób pomordowanych na wschodzie i ukazanie prawdy o zbrodni katyńskiej, polskiej Golgocie Wschodu jako Synowi Ziemi Sanockiej[64][65].
Stefan Stefański (1914-1998) 27 czerwca 1996 Długoletnia i twórcza praca w sanockim muzealnictwie[66][67][68].
Marian Pankowski (1919-2011) 30 kwietnia 1998 Twórczość literacka i naukowa oraz popularyzacja polskiej kultury na Zachodzie, w tym miasta Sanoka[69][70][71].
papież Jan Paweł II (1920-2005) 9 czerwca 1998 Ogrom zasług dla Ojczyzny. Akt nadania tytułu został wręczony papieżowi podczas audiencji generalnej w Watykanie 29 listopada 2000[72][73][74][75][76][77].
Franciszek Ziejka (ur. 1940) 11 września 2001 Jako rektorowi Uniwersytetu Jagiellońskiego za pracę i trud poniesiony przy powoływaniu i organizacji Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Jana Grodka w Sanoku[78][79][80].
Jerzy Zdrada (ur. 1936) Jako Podsekretarzowi Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej za orędownictwo zmierzające do powstania Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Jana Grodka w Sanoku, dzięki czemu Sanok stał się miastem akademickim[81][82].
Elżbieta Dzikowska (ur. 1937) 30 grudnia 2008 Uznanie społeczności Sanoka dla wybitnych osiągnięć filmowych, pisarskich, publicystycznych, a zarazem forma podziękowania za wieloletnie rozsławianie Sanoka oraz Ziemi Sanockiej w kraju oraz poza jego granicami[83][84][85][82].
ks. Feliks Kwaśny (ur. 1941) 8 stycznia 2009 Działalność duszpasterska w Sanoku, tworzenie od początku istnienia Parafii Chrystusa Króla w Sanoku[85][86][87].
Feliks Kiryk (ur. 1933) 9 listopada 2010[85][88]
Stanisław Kułakowski (ur. 1946) 26 września 2013 Całokształt pracy zawodowej lekarza w szpitalu sanockim od 1970 do 2012, w tym od 2001 na stanowisku Ordynatora Oddziału Kardiologii; uroczystość wręczenia tytułu odbyła się 24 października 2013[89][90]
Danuta Przystasz (ur. 1920) 28 marca 2017 Odwaga i poświęcenie, zaangażowanie w działalność konspiracyjną w latach II wojny światowej na terenie Sanoka, a potem w Warszawie, cierpienia w kazamatach UB, ofiarna praca na rzecz kultury polskiej i nieustanna troska o prawdę i pamięć o zbrodni katyńskiej[91][92]. Uroczystość wręczenia tytułu odbyła się 20 kwietnia 2017[93].
Janusz Szuber (ur. 1947) 7 listopada 2017[94] Uroczystość wręczenia tytułu odbyła się 8 grudnia 2017[95].
ks. Andrzej Skiba (ur. 1948) 20 lutego 2018[96][97][98] Uroczystość wręczenia tytułu odbyła się 5 kwietnia 2018[99]
Krystyna Chowaniec (ur. 1953)
Janina Szombara (ur. 1919) 27 czerwca 2019[100][101] Uroczystość wręczenia tytułu odbyła się 25 lipca 2019[102]

Poza tym istnieją źródła informujące o innych osobach, które miały otrzymać tytuł Honorowego Obywatelstwa Sanoka:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dosłownie: Obywatele honorowi k. w. miasta Sanoka.
  2. Andrzej Romaniak wymienił wyróżnienie w 1902 tytułem Tchorznickiego, ale nie Balzera.
  3. Kilka dni po nadaniu tytułu 94-letni ksiądz Wołek Wacławski zmarł w Człuchowie. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki”. Tom X, s. 321, 2001. ISSN 0557-2096. 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 7.
  2. a b c Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 524.
  3. Bogumiła Koszela. Podsumowanie dorobku MRN i miasta w okresie kończącej się kadencji rad narodowych. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 10 (301) z 1-10 kwietnia 1984. 
  4. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 289, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  5. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 6-7.
  6. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 523.
  7. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Lista uhonorowanych tytułem sporządzona przez Andrzeja Romaniaka, w: Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 523-566, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  8. Andrzej Romaniak: Pamiątki po 2 Pułku Strzelców Podhalańskich z Sanoka. Katalog zbiorów. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2003, s. 59. ISBN 83-919305-0-5.
  9. Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1857. Lwów: 1857, s. 35.
  10. Handbuch des Statthalterei-gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 31, 254.
  11. Handbuch des Statthalterei-gebietes in Galizien für das Jahr 1862. Lwów: 1862, s. 33.
  12. Kronika. Dokument dot. budowy magazynu augmentacyjnego w Sanoku z 1 maja 1862. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”. 8, s. 3, 15 lutego 1914. 
  13. Stefan Stefański: Kartki z przeszłości Sanoka. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sanoku, 2005, s. 34. ISBN 83-919470-9-2.
  14. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 56.
  15. Inländische Nachrichten. Lemberg. „Neue Zeit”. Nr 298, s. 1, 25 grudnia 1856 (niem.). 
  16. Nadesłane. Sanok, 20 sierpnia. „Czas”. Nr 206, s. 4, 11 września 1857. 
  17. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 33, 33.
  18. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1866. Lwów: 1866, s. 36.
  19. Róża Biernacka: Maksymilian Siemianowski. ipsb.pl. [dostęp 2016-10-18].
  20. Andrzej Brzoza. Niezwykli z Podkarpacia. Matejko z Sanoka. „Podkarpacie”, s. 13, Nr 46 (527) z 13 listopada 1980. 
  21. Kronika. † Maksymilian Siemianowski. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 98 z 10 kwietnia 1878. 
  22. Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856. Lwów: 1856, s. 43.
  23. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865. Lwów: 1865, s. 36.
  24. Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 341.
  25. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 11-13.
  26. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 12.
  27. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 15-17.
  28. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 19.
  29. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 21.
  30. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 23.
  31. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 25-26.
  32. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 29-30.
  33. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 33.
  34. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 35.
  35. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 37-38.
  36. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1883. Lwów: 1883, s. 528.
  37. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 41.
  38. a b Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 43.
  39. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 43-44.
  40. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 47.
  41. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 49.
  42. a b Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Numer okazowy z 16 grudnia 1894. 
  43. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 51-52.
  44. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 55-56.
  45. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 59-60.
  46. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 59.
  47. Kronika. Obchód jubileuszowy. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 19 z 11 sierpnia 1895. 
  48. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 63-64.
  49. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 63.
  50. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 67-69, 71-72.
  51. Z Rady Miejskiej. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 1, Nr 26 z 30 czerwca 1912. 
  52. Kronika. Z kraju. Sanok, 1 lipca 1912. „Krakus”, s. 5, Nr 27 z 7 lipca 1912. 
  53. Kronika. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”. 9, s. 3, 22 lutego 1914. 
  54. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 75-77.
  55. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 79-80.
  56. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 83-85.
  57. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 87-88.
  58. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 91-95.
  59. Ogłoszenie. „Maria Dom”. Nr 7, s. 3, 1994. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. 
  60. Adam Sudoł: Polska Ojczyzna moja. Część II. Sanok: 1999, s. 22, 132-135.
  61. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 524-525.
  62. Kolejny Honorowy Obywatel. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, Nr 27 (191) z 7 lipca 1995. 
  63. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 97-101.
  64. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 103-107.
  65. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 525-526.
  66. Pan Stefański – Honorowy Obywatel. „Tygodnik Sanocki”. 27 (243), s. 1, 5 lipca 1996. 
  67. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 109-113.
  68. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 526.
  69. Honorowe obywatelstwo. „Tygodnik Sanocki”. Nr 19 (339), s. 5, 8 maja 1998. 
  70. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 115-117.
  71. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 526-527.
  72. Papież honorowym obywatelem Sanoka. „Tygodnik Sanocki”. Nr 24 (344), s. 1, 12 czerwca 1998. 
  73. Sanoczanie w Stolicy Piotrowej. „Tygodnik Sanocki”. Nr 47 (472), s. 1, 24 listopada 2000. 
  74. Bartosz Błażewicz. Pozdrówcie ode mnie sanoczan. „Tygodnik Sanocki”. Nr 49 (474), s. 1, 3, 8 grudnia 2000. 
  75. Akt nadania. „Głos Ziemi Sanockiej”. Nr 39-40, s. 4, 24-31 grudnia 2000. ISSN 1640-8004. 
  76. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 119-121.
  77. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 527-528.
  78. Czesław Skrobała. Gaudeamus w grodzie Grzegorza. „Tygodnik Sanocki”. Nr 41 (518), s. 1, 12 października 2001. 
  79. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 123-125.
  80. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 528.
  81. Zając. Obywatele Honorowi 2002 ↓, s. 127-129.
  82. a b Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 529.
  83. Elżbieta Dzikowska Honorowym Obywatelem Sanoka (pol.). sanok24.pl, 2008-12-31. [dostęp 2013-10-25].
  84. Waldemar Och. Kalendarium sanockie 2005-2010. „Rocznik Sanocki”. Tom X, s. 274, 2011. ISSN 0557-2096. 
  85. a b c Franciszek Oberc. Dwie kadencje – Rada Miasta 2002-2010. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 298, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  86. Ks. Feliks Kwaśny Honorowym Obywatelem Sanoka (pol.). sanok24.pl, 2009-01-12. [dostęp 2013-10-25].
  87. Oberc. Wybitni sanoczanie 2014 ↓, s. 529-530.
  88. Dorota Mękarska: „Historyk małych ojczyzn” prof. Feliks Kiryk honorowym obywatelem Sanoka. Nowiny, 2010-11-10. [dostęp 2015-07-24]. Profesor Feliks Kiryk honorowym obywatelem Sanoka. esanok.pl, 2010-11-10. [dostęp 2015-07-24]. Aneta Wielgosz: Honorowy Obywatel Miasta Sanoka. isanok.pl, 2010-11-10. [dostęp 2015-07-24].
  89. Uchwała Nr XLVII/398/13 Rady Miasta Sanoka z dnia 26.09.2013r. w sprawie nadania honorowego obywatelstwa. bip.um.sanok.pl, 2013-10-09. [dostęp 2018-04-09].
  90. Twórca sanockiej kardiologii honorowym obywatelem miasta. Mieszkańcy podziękowali Stanisławowi Kułakowskiemu. esanok.pl, 2013-10-30. [dostęp 2018-04-09].
  91. Uchwała Nr XXXII/298/17 Rady Miasta Sanoka z dnia 28 marca 2017r. w sprawie nadania honorowego obywatelstwa. bip.um.sanok.pl, 2017-04-05. [dostęp 2018-04-10].
  92. 28 marca: Sesja Rady Miasta Sanoka VII Kadencji. Porządek obrad. sanok.pl, 2017-03-27. [dostęp 2017-04-22].
  93. „Jej odwaga, poświęcenie i zaangażowanie zasługują na najwyższe uznanie i szacunek”. Danuta Przystasz Honorową Obywatelką Miasta Sanoka. esanok.pl, 2017-04-21. [dostęp 2017-04-22].
  94. Uchwała Nr XLIII/380/17 Rady Miasta Sanoka z dnia 7 listopada 2017r. w sprawie nadania honorowego obywatelstwa. bip.um.sanok.pl, 2017-11-14. [dostęp 2018-04-09].
  95. Janusz Szuber Honorowym Obywatelem Miasta Sanoka. sanok.pl, 2017-12-11. [dostęp 2018-04-09].
  96. Wtorek, 20 II – XLIX Sesja Rady Miasta Sanoka. sanok.pl, 2018-02-19. [dostęp 2018-04-09].
  97. Uchwała Nr XLIX/422/18 Rady Miasta Sanoka z dnia 20.02.2018r. w sprawie nadania honorowego obywatelstwa. bip.um.sanok.pl, 2018-02-27. [dostęp 2018-06-29].
  98. Uchwała Nr XLIX/421/18 Rady Miasta Sanoka z dnia 20.02.2018r. w sprawie nadania honorowego obywatelstwa. bip.um.sanok.pl, 2018-02-27. [dostęp 2018-06-29].
  99. Sanok ma nowych Honorowych Obywateli Miasta. sanok.pl, 2018-04-06. [dostęp 2018-04-09].
  100. Uchwała Nr XII/84/19 Rady Miasta Sanoka z dnia 27 czerwca 2019r. w sprawie nadania Honorowego Obywatelstwa. bip.um.sanok.pl, 2019-07-08. [dostęp 2019-08-04].
  101. Honorowe Obywatelstwo dla Janiny Szombary. sanok.pl, 2019-06-28. [dostęp 2019-07-07].
  102. Uroczysta sesja w Państwowej Szkole Muzycznej im. Wandy Kossakowej. sanok.pl, 2019-07-29. [dostęp 2019-08-04].
  103. Kronika. Zmarli. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 113 z 17 maja 1903. 
  104. Alojzy Zielecki, Opieka społeczna i zdrowotna. W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 468.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]