Horst Linde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Horst Eduard Linde
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1912
Heidelberg
Data i miejsce śmierci 10 września 2016
Fryburg Bryzgowijski
Narodowość niemiecka
Uczelnia Wyższa Szkoła Techniczna w Karlsruhe
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RFNKrzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFN
H. Linde: Wnętrze Kościoła Miejskiego w Karlsruhe
H. Linde: Landtag w Stuttgarcie
H. Linde: Wirtemberska Biblioteka Krajowa w Stuttgarcie

Horst Eduard Linde (ur. 6 kwietnia 1912 w Heidelbergu, zm. 10 września 2016 we Fryburgu Bryzgowijskim[1]) – niemiecki architekt i urbanista. Linde, jeden z nestorów niemieckiej architektury, był długoletnim wysokim badeńsko-wirtemberskim urzędnikiem państwowym oraz nauczycielem akademickim w Stuttgarcie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Linde studiował w latach 1931–1936 w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe jako uczeń O. E. Schweizera. Do 1939 pracował u prywatnych architektów i w administracji w Emmendingen i Baden-Baden, po czym został miejskim radcą budowlanym w Lahr/Schwarzwald. W 1947 był założycielem biura projektowego dla odbudowy Uniwersytetu we Fryburgu, współpracował w nim z oddelegowanym przez francuskie władze okupacyjne Auguste Perretem.

W 1948 Linde wygrał konkurs na odbudowę Kaiserstraße i centrum miasta Karlsruhe, a w roku 1953 na odbudowę Kościoła Miejskiego w tym samym mieście. Od 1951 był szefem administracji budowlanej Południowej Badenii. W 1957 został krajowym radcą budowlanym powstałej ze zjednoczenia trzech krajów związkowych Badenii-Wirtembergii, jednak w 1960 odszedł ze stanowiska, aby objąć profesurę w katedrze urbanistyki Uniwersytetu w Stuttgarcie; w 1962 przeniósł się do nowo założonej katedry planowania szkół wyższych[2], której kierownikiem pozostał do przejścia na emeryturę w 1976. Równolegle ze sprawowaniem profesury nadal pracował dla ministerstwa finansów Badenii-Wirtembergii[3] oficjalnie jako rzeczoznawca, faktycznie jednak nadal sprawując zwierzchnictwo nad inwestycjami budowlanymi kraju związkowego[2]. Do odejścia ze służby państwowej w 1971 Horst Linde zrealizował wiele obiektów użyteczności publicznej, w tym szpitale, szkoły, budynki administracji rządowej i całe osiedla. Jednocześnie z pracą dla urzędów i uniwersytetu pracował na zleceniami prywatnymi[2], m.in. zbudował kilka kościołów.

W 1953 Linde był członkiem jury konkursu na Teatr Narodowy w Mannheim i orędownikiem projektu Miesa van der Rohe, także po jego odrzuceniu. Pisał o nim z entuzjazmem: Ten teatr będzie forum jednoczącym nowoczesne społeczeństwo. Po pierwszym posiedzeniu jury w marcu tegoż roku został z niego z niewyjaśnionych przyczyn wykluczony. Choć wpływy Miesa w architekturze Lindego są wyraźne, to wypracował on własny styl, który można zaliczyć do krytycznego modernizmu, wrażliwie łączący dziedzictwo przeszłości z wizją nowoczesnego miasta. Nowoczesne materiały stosuje w sposób plastyczny i malowniczy (np. schody kręte), przy kształtowaniu wnętrz ściśle współpracuje z artystami i rzemieślnikami, a wymogów nowoczesności nie traktuje w sposób dogmatyczny. Sam mówił w początku XXI w. o swojej architekturze, że miała być funkcjonalna, co odpowiadało duchowi i potrzebom czasu, jednocześnie nie miała za zadanie uwiecznienia architekta[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Horst Linde jest synem architekta Ottona Lindego. W marcu 1962 Linde ożenił się z młodszą o dwanaście lat dziennikarką[4]. Mieszka we Fryburgu Bryzgowijskim w zbudowanym wedle własnego projektu domu[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1935 – wieża widokowa i pamiątkowa w Tribergu[10]
  • 1950 – dom własny we Fryburgu Bryzgowijskim[4]
  • 1953–1954 – katolicki kościół klinki uniwersyteckiej we Fryburgu Bryzgowijskim pod wezwaniem Ducha Świętego
  • 1953–1956 – wnętrze ewangelickiego Kościoła Miejskiego przy Rynku w Karlsruhe
  • 1952–1954 – ewangelicki kościół św. Ludwika we Fryburgu Bryzgowijskim[11] (z Rudolfem Diehmem, Heinem i Hermannem Hampem)
  • 1957–1961 – Parlament Krajowy (Landtag) Badenii-Wirtembergii w Stuttgarcie (z Kurtem Viertelem oraz Erwinem Heinlem)[12][4]
  • 1958–1961 – odbudowa zamku w Stuttgarcie na siedzibę Rządu Krajowego[13] (z Walterem Rossowem)
  • budynki uniwersytetów we Fryburgu[14], Stuttgarcie-Hohenheim, Tybindze, Mannheim, Karlsruhe, Konstancji i Ulm[4]
  • 1967-1968 – ewangelicka kaplica im. Michała w Baden-Baden-Ebersteinburg (także projekt wyposażenia wnętrza z ołtarzem, amboną i chrzcielnicą)[15]
  • 1964–1970 – Wirtemberska Biblioteka Krajowa w Stuttgarcie[16]
  • 1985–1990 – przebudowa i rozbudowa domu gościnnego rządu federalnego w Petersberg koło Bonn[17][4] (z Gernotem Kramerem i Rudolfem Wiestem)

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Horst Linde Hochschulplanung: Beiträge zur Struktur- und Bauplanung, Düsseldorf, tom 1: 1969, tomy 2 i 3: 1970, tom 4: 1971

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wulf Rüskamp: Südwest: Nachruf: Architekt und Stadtplaner Horst Linde stirbt im Alter von 104 Jahren. [dostęp 2016-09-18].
  2. a b c Wohnungsbau: Im Kavaliershaus; Beamte. [www.spiegel.de „DER SPIEGEL”], s. 56, 1963-02-13 (niem.). [dostęp 2012-12-12]. 
  3. W Badenii-Wirtembergii ministerstwo finansów odpowiada też za budownictwo i skarb państwa
  4. a b c d e f g Jürgen Ruf: Der Baumeister Baden-Württembergs: Der Architekt Horst Linde feiert seinen 100. Geburtstag (niem.). tagblatt.de, 2012-04-03. [dostęp 2012-04-04].
  5. Nadanie 24 czerwca 1957; 500 Jahre Universität Freiburg; Universität Freiburg: Ehrenpromotion der Medizinischen Fakultät 1957. Landesarchiv Baden-Württemberg. [dostęp 2012-04-06].
  6. Preisträger 1960 - 2004 - Fritz-Schumacher-Preis (niem.). [dostęp 2012-04-05].
  7. a b Architekt und Landtagserbauer Horst Linde wird 100 (niem.). epd Evangelischer Pressedienst, 2012-04-03. [dostęp 2012-04-05].
  8. Ehrensenatoren (niem.). Albert-Ludwigs-Universität Freiburg. [dostęp 2012-04-05].
  9. Horst Linde wird Ehrensenator. , s. 18, Juli 2004. Freiburger Uni-Magazin. ISSN 09471251 (niem.). [dostęp 2012-04-05]. 
  10. kim: Erster Auftrag für Star-Architekt (niem.). [dostęp 2011-12-12].
  11. Archinform: Neue Ludwigskirche (niem.). [dostęp 2010-10-20].
  12. Archinform: Landtag von Baden-Württemberg (niem.). [dostęp 2010-10-20].
  13. Archinform: Neues Schloss, Stuttgart (niem.). [dostęp 2010-10-20].
  14. Albert-Ludwigs-Universität Freiburg: Uwe Tellkamp zu Gast im FRIAS – Alter Hörsaal wiedereröffnet (niem.). [dostęp 2011-11-12].
  15. Michaelskapelle Ebersteinburg (niem.). Evangelische Stadtkirche Baden-Baden. [dostęp 2012-04-05].
  16. Archinform: Landesbibliothek (niem.). [dostęp 2010-10-20].
  17. Archinform: Gästehaus der Bundesrepublik Deutschland (niem.). [dostęp 2010-10-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]