Hugo Gutmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hugo Gutmann
Ilustracja
Gutmann w 1918 roku
Porucznik Porucznik
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1880
Norymberga
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1962
San Diego
Przebieg służby
Lata służby 1902–1919
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Armia Bawarska
Jednostki Pułk „Lista”
Stanowiska dowódca 16 Bawarskiego Pułku Rezerwowego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Późniejsza praca Handlarz
Odznaczenia
Krzyż Żelazny I Klasy (1914) Krzyż Żelazny II Klasy (1914)

Hugo Gutmann (ur. 19 listopada 1880 w Norymberdze, zm. 22 czerwca 1962 w San Diego) – niemiecki oficer żydowskiego pochodzenia, dowódca Adolfa Hitlera podczas I wojny światowej, który przedstawił go do Krzyża Żelaznego Pierwszej Klasy.

Początek służby[edytuj | edytuj kod]

Służbę w Bawarskiej Armii rozpoczął w 1902 roku. Dwa lata później awansował do stopnia Feldfebla i został przeniesiony do rezerwy. Wraz z rozpoczęciem się Wielkiej Wojny w 1914 roku, Gutmann został odwołany do Regimentu Lista (od nazwiska pierwszego dowódcy). 15 kwietnia 1915 roku awansowany do stopnia podporucznika (Leutnant), następnie obejmuje dowództwo nad kompanią i staje się adiutantem w batalionie artylerii pułku.

Spotkanie Adolfa Hitlera[edytuj | edytuj kod]

Od 29 stycznia do 31 sierpnia 1918 był bezpośrednim przełożonym Adolfa Hitlera. W późniejszym okresie, widząc męstwo podkomendnego na polu walki, poleca go do najwyższego jak na stopień Hitlera (Gefreiter) odznaczenia wojskowego, Krzyża Żelaznego Pierwszej Klasy. Order wręczył dowódca pułku major von Tubeuf 4 sierpnia 1918 roku w okolicach Soissons. Hitler, dumny z tak wysokiego odznaczenia, nosił go przez cały czas, aż do swego końca w 1945 roku. Gutmann również był dwukrotnie odznaczony Krzyżem Żelaznym Drugiej Klasy (otrzymał go tego samego dnia co Hitler 2 grudnia 1918 roku), a także Pierwszej Klasy 4 grudnia 1915 roku.

Po wojnie[edytuj | edytuj kod]

8 lutego 1919 roku został zdemobilizowany z armii niemieckiej, pozostając w dalszym ciągu porucznikiem rezerwy. Tego samego roku ożenił się i dochował się dwójki dzieci. W latach dwudziestych Gutmann prowadził sklep z meblami biurowymi w Norymberdze przy Vordere Steingasse 3.

Jesienią 1933 roku, wystąpił o przyznanie mu emerytury wojennej dla weteranów, którą przyznano mu dzięki specjalnym dekretom prezydenta Hindenburga, chroniącym żydowskich weteranów wojny. W wyniku wprowadzenia ustaw norymberskich w 1935 roku, Gutmann utracił obywatelstwo niemieckie i został usunięty z grona weteranów wojennych, nadal jednak otrzymując emeryturę (prawdopodobnie dzięki osobistemu wstawiennictwu Hitlera).

W 1938 roku został aresztowany przez Gestapo, jednak szybko zwolniony, dzięki personelowi SS, który znał jego przeszłość. Rok później, wraz z rodziną wyjechał do Belgii. W 1940 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, tuż przed inwazją III Rzeszy na Niderlandy. Po zakończeniu II wojny światowej, zamieszkał w Saint Louis, pracując jako handlarz maszyn do pisania. Zmarł 22 czerwca 1962 roku w San Diego, pochowany został na cmentarzu Home of Peace.

W popkulturze[edytuj | edytuj kod]

Jego sylwetka została przedstawiona w mini-serialu z 2003 roku Hitler: Narodziny zła. W postać wcielił się Brendan Hughes.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Kershaw Ian, Hitler t. 1 (1889-1936), wydawnictwo Hybris, 2013.