Hugon Griebsch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hugon Griebsch
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1877
Jassy
Data i miejsce śmierci 26 czerwca 1927
Wilno
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 7 Armia
1 Armia
Ministerstwo Spraw Wojskowych
Obszar Warowny „Wilno”
Stanowiska komendant obozu warownego
II zastępca Generalnego Inspektora Artylerii
Inspektor Fortyfikacji
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy

Hugon Griebsch (ur. 9 maja 1877 w Jassach, zm. 26 czerwca 1927 w Wilnie) – inżynier, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Ferdynanda i Izabeli[1]. Niemiec. W latach 1893-1897 uczył się w Korpusie Kadetów w Hainburgu, później ukończył wyższe kursy inżynieryjne w Wiedniu i pełnił służbę w wojskach inżynieryjnych cesarskiej i królewskiej armii na kolejnych stanowiskach służbowych.

Podczas I wojny światowej budowniczy fortyfikacji w Trydencie, szef wojsk inżynieryjnych armii, szef wojsk inżynieryjnych przyczółka w Przemyślu i związku taktycznego na froncie włoskim. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1917[2].

6 października 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i przydzielony do dyspozycji Naczelnego Dowództwa WP[3]. W wojnie polsko bolszewickiej od 8 maja 1920 był szefem inżynierii i saperów 7 Armii, a następnie 1 Armii i Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. 4 grudnia 1920 został przydzielony do Departamentu II Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko zastępcy szefa Sekcji I Inżynierii i Saperów[4]. 1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w Departamencie II MSWojsk., a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Saperów[5].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 43. lokatą w korpusie generałów[6]. Później w Biurze Ścisłej Rady Wojennej w Warszawie. 28 marca 1923 roku został mianowany komendantem Obozu Warownego „Wilno” w Wilnie[7]. Z dniem 3 lutego 1925 roku został mianowany II zastępcą Generalnego Inspektora Artylerii – inspektorem dla spraw fortyfikacji[8], a 31 lipca tego roku – Inspektorem Fortyfikacji[9]. Na tym stanowisku zmarł. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Marszałek Polski Józef Piłsudski wydał o nim następującą opinię: „z pochodzenia nie Polak, lecz człowiek o niezwykle rycerskim i szlachetnym typie charakteru. Bardzo wybitny specjalista pod względem fortyfikacji. Człowiek bardzo opanowany o szlachetnym typie dyscypliny. Szkoda, że źle mówi po polsku. Oficer do specjalnych zadań w zakresie strategicznych zadań fortyfikacyjnych”[10].

Hugon Griebsch był żonaty z Marią z Wilów ur. 14 kwietnia 1884 roku. Maria Griebsch zmarła 2 grudnia 1921 roku w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie i trzy dni później została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[11].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stawecki 1994 ↓, s. 127.
  2. a b c d e f g h Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 96.
  3. Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 94 z 1919 roku, poz. 3631.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 49 z 22 grudnia 1920 roku, s. 1404.
  5. Spis oficerów 1921 ↓, s. 333, 639.
  6. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 25.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 28 marca 1923 roku, s. 213.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 17 lutego 1925 roku, s. 77.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 80 z 31 lipca 1925 roku, s. 441.
  10. Cieplewicz 1966 ↓, s. 336.
  11. Ś.p. pułkownikowa Marja Griebsch. „Polska Zbrojna”. 56, s. 3, 7, 1921-12-04. Warszawa. 
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 kwietnia 1922 roku, s. 252.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]