Hyundai H-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hyundai H-1samochód osobowo-dostawczy typu van klasy średniej produkowany podpołudniowokoreańską marką Hyundai w latach 1997 – 2021.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Hyundai H-1 I
Hyundai Libero
Ilustracja
Hyundai H-1 I przed liftingiem
Inne nazwy Hyundai H200
Hyundai Starex
Hyundai Satellite
JAC Refine M5
Producent Hyundai
Zaprezentowany Czerwiec 1997
Okres produkcji 1997 – 2007 (Świat)
2002 – 2015 (Chiny)
Miejsce produkcji Korea Południowa Ulsan
Turcja Izmit
Egipt Kair
Algieria Tiaret
Malezja Rawang
Indonezja Bekasi
Poprzednik Hyundai Grace
Hyundai H-150
Następca Hyundai H-1 II
Dane techniczne
Segment van segmentu D
dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 4-drzwiowy van
4-drzwiowy furgon
2-drzwiowy pickup
2-drzwiowe podwozie
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5 i 6-biegowa manualna
Napęd przedni
AWD
Długość 4685-5090 mm
Szerokość 1695 mm
Wysokość 1965–2060 mm
Rozstaw osi 2800 mm
Liczba miejsc 2-12
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Mitsubishi Delica
Konkurencja Ford Transit
Mercedes-Benz Vito
Opel Vivaro
Renault Trafic
Volkswagen Transporter
Hyundai H-1 I - tył
Hyundai H-1 I Van
południowokoreański Hyundai Starex I AWD
Hyundai Libero
południowokoreański Hyundai Starex I po liftingu

Hyundai H-1 I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1997 roku.

Model H-1 pojawił się w oferice Hyundaia jako następca przestarzałego wówczas Grace. Podobnie jak poprzednik, samochód został skonstruowany w ramach partnerstwa z japońskim Mitsubishi jako bliźniacza konstrukcja wobec dużego vana Delica[1].

Pod kątem wizualnym Hyundai H-1 pierwszej generacji odróżniał się od pierwowzoru Mitsubishi mniejszymi, bardziej agresywnie stylizowanymi reflektorami, a także chromowanym wlotem powietrza z logo producenta. Zmiany zaszły w tylnej części nadwozia, która otrzymała bardziej zaokrąglone, biało-czerwone lampy.

W gamie H-1 znalazł się zarówno przeszkolny wariant o osobowym charakterze mogący pomieścić od 7 do 9 pasażerów, jak i wariant dostawczy z przestrzenią ładunkową o pojemności 5,7 metrów sześciennych[2].

Lifting[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku Hyundai H-1 pierwszej generacji przeszedł obszerną restylizację[3], która objęła głównie wygląd pasa przedniego. Otrzymał on nowy wygląd, z większymi, wyżej osadzonymi reflektorami, a także znacznie większy, prostokątny wlot powietrza z umieszczonym w górnej części logo producenta.

Libero[edytuj | edytuj kod]

Równolegle z dostawczym lub osobowym H-1, Hyundai wprowadził do sprzedaży także wariant pickup o nazwie Hyundai Libero[4]. Zamiast przedziału transportowego, oferował on otwartą skrzynię, a także odróżniał się innym wyglądem przedniej części nadwozia z węższym i mniejszym wlotem powietrza.

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Hyundai H-1 pierwszej generacji był oferowany pod różnymi nazwami w zależności od rynku zbytu. Na rynku rodzimej Korei Południowej i Azji Wschodziej sprzedawano go jako Hyundai Starex, z kolei na wybranych rynkach europejskich nosił nazwy Hyundai H200 lub Hyundai Satellite[5].

W 2002 roku H-1 trafił także do produkcji w Chinach, gdzie licencyjnym wytwarzaniem zajęło się lokalne przedsiębiorstwo JAC na podstawie porozumienia z Hyundaiem. Jako JAC Refine M5[6] samochód produkowano przez kolejne 13 lat, do 2015 roku, przechodząc w międzyczasie jedną dużą restylizację.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • R4 1.8l
  • R4 2.0l
  • R4 2.0l Turbo
  • R4 2.4l
  • V6 3.0l DOHC
  • R4 1.8l TD
  • R4 1.9l TD
  • R4 2.5l D
  • R4 2.5l TD
  • R4 2.8l TD


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Hyundai H-1 II
Ilustracja
australijski Hyundai iMax przed liftingiem
Inne nazwy Hyundai H-1 Travel
Hyundai H-1 Cargo
Hyundai iLoad
Hyundai iMax
Hyundai i800
Hyundai H300
Hyundai Grand Starex
Hyundai Starex Royale
Ram H100
Producent Hyundai
Zaprezentowany Kwiecień 2007
Okres produkcji 2007 – 2021
Miejsce produkcji Korea Południowa Ulsan
Turcja Izmit
Egipt Kair
Algieria Tiaret
Malezja Rawang
Indonezja Bekasi
Poprzednik Hyundai H-1 I
Następca Hyundai Staria
Dane techniczne
Segment van segmentu D
dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 4-drzwiowy van
4-drzwiowy furgon
Skrzynia biegów 5 i 6-biegowa manualna
4 i 5-biegowa automatyczna
Napęd tylny
Długość 2007-2018:
5125 mm
od 2018:
5150 mm
Szerokość 1920 mm
Wysokość 1925-1935 mm
Rozstaw osi 3200 mm
Masa własna 2238 kg
Zbiornik paliwa 75 l
Liczba miejsc 2-8
Bagażnik 4,3 m3 (Furgon)
850 l (Van)
Ładowność 987-1111 kg (Furgon)
792 kg (Van)
Dane dodatkowe
Konkurencja Ford Transit Custom
Mercedes-Benz Vito
Opel Vivaro
Renault Trafic
Volkswagen Transporter
australijski Hyundai iMax - tył
australijski Hyundai iLoad
brytyjski Hyundai i800 po liftingu
brytyjski Hyundai i800 po drugim liftingu
południowokoreański Hyundai Grand Starex

Hyundai H-1 II został po raz pierwszy zaprezentowany w 2007 roku.

W przeciwieństwie do poprzednika, druga generacja Hyundaia H-1 powstała już jako samodzielna konstrukcja południowokoreańskiego producenta mająca oferować bardziej przestronne i komfortowe warunki jazdy[7]. Samochód w głębszym stopniu został upodobniony do osobowych modeli Hyundaia, z zaokrągloną sylwetką wzbogaconą przetłoczeniami i dominującymi pas przedni dużymi, pionowo umieszczonymi reflektorami[8].

Podobnie jak poprzednik, H-1 drugiej generacji trafił do sprzedaży zarówno w wariancie dostawczym, jak i osobowym, z czego ten drugi umożliwiał zróżnicowane możliwości transportowe. W zależności od konfiguracji, van oferuje przestrzeń od 8 do 12 pasażerów[9].

Restylizacje[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą restylizację Hyundai H-1 drugiej generacji przeszedł pod koniec 2015 roku, zyskując większą atrapę chłodnicy, przemodelowany zderzak i dodatkowe przetłoczenia przy reflektorach[10]. Drugą, znacznie obszerniejszą modernizację, pojazd przeszedł w grudniu 2017 roku, zyskując zupełnie nową stylizację pasa przedniego. Pojawiły się mniejsze, bardziej agresywne i kanciaste reflektory, a także przemodelowana atrapa chłodnicy. Ponadto, delikatnym zmianom poddano także wkłady tylnych lamp[11]. Polski importer samochodów marki Hyundai nie zdecydował się na wprowadzenie do sprzedaży H-1 po drugiej restylizacji.

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Hyundai H-1 drugiej generacji w jeszcze obszerniejszym zakresie od poprzednika trafił do oferty pod różnymi nazwami w zależności od rynku. Nazwę Hyundai Grand Starex przyjął w Korei Południowej i na rynkach Azji Wschodniej[12], z kolei w Australii i Nowej Zelandii przyjęto nazwy Hyundai iMax dla wersji osobowej i Hyundai iLoad dla wariantu dostawczego[13].

W Wielkiej Brytanii zastosowano nazwę Hyundai i800[14], w Holandii Hyundai H300[15], za to w Meksyku pojazd sprzedawano w sieci dealerskiej marki Ram jako Ram H100[16].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • Classic
  • Premium

W zależności od wybranej konfiguracji pojazdu, auto wyposażone może być m.in. w system ABS z EBD, ESP, komplet poduszek powietrznych, światła przeciwmgłowe, klimatyzację manualną[8] bądź automatyczną, wielofunkcyjną kierownicę, zamek centralny, radio CD/MP3, a także elektryczne sterowanie szyb i elektryczne sterowanie lusterek[17].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • R4 2.4l MPI
  • R4 2.5l TCi
  • R4 2.5l CRDi 116 KM
  • R4 2.5l CRDi 136 KM
  • R4 2.5l CRDi 170 KM


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hyundai Starex - car review (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  2. HYUNDAI H-1 (pol.). [dostęp 2020-11-14].
  3. Hyundai H-1 / Grand Starex (2004-2007) fuses and relays (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  4. Hyundai libero (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  5. HYUNDAI Satellite 1997 - 2000 (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  6. JAC Refine MPV (Refine I, Refine M1) (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  7. 2007 Hyundai H1-Van / Starex (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  8. a b Łukasz Kochanek: Hyundai H1 - ponoć naprawdę istnieje. autocentrum.pl, 2011. [dostęp 2019-04-08].
  9. Hyundai: całkiem nowy van H1 (pol.). [dostęp 2020-11-14].
  10. Hyundai’s refreshed, upgraded H1 range in SA (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  11. 2018 Hyundai Grand Starex Facelift Launched In South Korea (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  12. Hyundai H1 Starex 11-seater van (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  13. 2018 Hyundai iLoad and iMax upgrades revealed (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  14. Hyundai i800 review (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  15. Hyundai H300 krijgt opfrisbeurt (niderl.). [dostęp 2020-11-14].
  16. What's wrong with these pictures (ang.). [dostęp 2020-11-14].
  17. Marcin Napieraj: Hyundai H-1 Wagon 2.5 CRDi Premium. autogaleria.pl, 2008-12-27. [dostęp 2019-04-08].