Ił-108

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ił-108
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Iljuszyn
Typ pasażerski/dyspozycyjny
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Dane techniczne
Napęd 2 x silnik turbowentylatorowy DW-2
Ciąg 2200 kG
Wymiary
Rozpiętość 15 m
Długość 15,85 m
Długość kadłuba 14 m
Szerokość kadłuba 2,35 (maks.)
Wysokość 5,5 m
Masa
Własna 7500 kg
Startowa 14 300 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 800 km/h
Pułap praktyczny 12 000 m
Zasięg 6000 km (z 9 pasażerami)
4850 km (z 15 pasażerami)
Dane operacyjne
Liczba miejsc
9/15
Użytkownicy
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Ił-108 (ros. Ил-108) – niezrealizowany projekt radzieckiego samolotu pasażersko dyspozycyjnego zaprojektowanego w Biurze Doświadczalno-Konstrukcyjnym im. S. Iljuszyna w Moskwie na początku lat 90. XX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku w ZSRR dostrzeżono potrzebę posiadania niewielkiego samolotu dyspozycyjnego przeznaczonego do przewozu maksymalnie 15 pasażerów. Do tej pory przewozy regionalne realizowały samoloty An-2, An-28 lub Jak-40. Wraz ze zmianami politycznymi w schyłkowym okresie Związku Radzieckiego, pojawiła się nowa klasa potencjalnych pasażerów zainteresowanych transportem lotniczym, ale w zdecydowanie bardziej komfortowych warunkach, niż oferowały to dostępne konstrukcje oraz zdecydowanie bardziej od nich ekonomiczne w eksploatacji. Taką maszyną miał być Ił-108, którego model zaprezentowano w 1990 roku. Projekt wstępny zakładał wybudowanie dwóch wersji samolotu: maszyny dyspozycyjnej przeznaczonej do przewozu w komfortowych warunkach dziewięciu pasażerów oraz maszyny pasażerskiej przeznaczonej do przewozu piętnastu osób. Do napędu nowej konstrukcji przewidywano użycie dwóch dwuprzepływowych silników turbowentylatorowych DW-2, których seryjna produkcja miała zostać uruchomiona na terenie Czechosłowacji. Niestety dla samolotu podzielił on los wielu konstrukcji z tego okresu, kiedy to kryzys ekonomiczny, jaki dotknął Związek Radziecki i następnie Rosję, zakończył prace projektowe nad Ił-108.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Ił-108 był całkowicie metalowym, wolnonośnym dolnopłatem o skośnych skrzydłach. Usterzenie w kształcie litery T. Załoga trzyosobowa, składająca się z dwóch pilotów i stewardesy. Klimatyzowany, ciśnieniowy kadłub o konstrukcji półskorupowej. Trójpodporowe, chowane podwozie z przednim podparciem. Goleń przednia chowana do wnęki w kadłubie, podwozie główne do wnęk w skrzydłach. Silniki umieszczone na pylonach umieszczonych z tyłu kadłuba po obu jego stronach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]