i-D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
i-D
Częstotliwość dwumiesięcznik
Państwo  Wielka Brytania
Organ Vice Media[1]
Rodzaj czasopisma moda
Pierwsze wydanie 1980
Redaktor naczelny Terry Jones
ISSN 0894-5373
Strona internetowa

i-Dbrytyjskie czasopismo dedykowane modzie, muzyce, sztuce i kulturze młodzieżowej. Zostało stworzone przez projektanta i byłego redaktora „Vogue”, Terry’ego Jonesa, w 1980 roku[2][3]. Pierwsze wydanie było fanzinem, tworzonym na maszynie do pisania[2]. Mimo wieloletnich zmian czasopismo zachowało styl uliczny i zainteresowanie problemami młodzieży[4][5].

Redakcja magazynu organizowała także własne światowe wystawy fotograficzne i opublikowała kilka książek[6].

Czasopismo jest znane z innowacyjnych fotografii i charakterystycznej typografii, oraz bycia polem do popisu dla młodych talentów[2]. Fotografowie Wolfgang Tillmans[2], Mario Testino[2], Craig McDean[2], Nick Knight i Juergen Teller rozpoczęli swoje kariery w „i-D”.

Magazyn rozpowszechnił hybrydowy styl fotografii mody i zdjęć dokumentalnych zwany „The Straight Up”. Początkowo przedstawiały one punków i młodzieżowych fanów new wave na londyńskich ulicach, którzy byli proszeni o oparcie się o najbliższą pustą ścianę. Rezultaty sesji – młodzież w ekscentrycznych strojach, patrząca w kamerę i widziana „od stóp do głów” – stały się ważną częścią dokumentacji sub- i kontrkultur młodzieżowych, a styl „straight up” ustabilizował się jako podstawowy w fotografii dokumentalnej.

Logo „i-D” obrócone w prawo wygląda jak mrugający emotikon.

Typograficzne logo „i-D” przewrócone na prawą stronę ma na celu wyglądać jak mrugający do odbiorcy emotikon. Na większości okładek magazynu pojawia się mrugający okiem model lub modelka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. William Turvill: Vice aims high following acquisition of UK style magazine i-D (ang.). Press Gazette, 2012-12-19. [dostęp 2017-12-23].
  2. a b c d e f i-D magazine: Identity parade (ang.). The Independent, 2005-10-14. [dostęp 2017-12-23].
  3. Ane Lynge-Jorlén: Between Frivolity and Art: Contemporary Niche Fashion Magazines (ang.). Fashion Theory, 2012. [dostęp 2017-12-23].
  4. Topic: Youth Culture. i-D. [dostęp 2017-12-23].
  5. Topic – Global Street Style. i-D. [dostęp 2017-12-23].
  6. i-D: Books. amazon.co.uk. [dostęp 2017-12-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]