III/5 dywizjon myśliwski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
III/5 dywizjon myśliwski
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 31 maja[1]
Kontynuacja 317 Dywizjon Myśliwski
Dowódcy
Pierwszy mjr pil. Edward Więckowski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Wilno
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość 5 Pułk Lotniczy
Armia „Modlin”
PZL P.11c
151 esk mysl.png
152 esk mysl.png

III/5 dywizjon myśliwskipododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego II RP.

Historia[edytuj | edytuj kod]

III/5 Dywizjon Myśliwski został sformowany na podstawie rozkazu L. 2007/tjn. II-1 Ministra Spraw Wojskowych z dnia 9 października 1937 roku. Pododdział został zorganizowany na lotnisku Porubanek koło Wilna na bazie rozformowanej 143 eskadry myśliwskiej z Torunia. Dywizjon wchodził w skład 5 pułku lotniczego z Lidy[2].

W sierpniu 1939 roku dywizjon przeprowadził mobilizację na macierzystym lotnisku Porubanek[3].

W kampanii wrześniowej 1939 dowództwo dywizjonu razem ze 152 eskadrą myśliwską walczyło w składzie Armii „Modlin”[4], operując z lotniska polowego w miejscowości Szpondowo, natomiast 151 eskadra myśliwska w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” operując z lotniska polowego w miejscowości Biel.

W dniu 24 sierpnia 1939 roku dowódca dywizjonu lądując na lotnisku alarmowym Jaszuny wyłamał lewą goleń podwozia w swoim samolocie PZL P.11c. Maszyna została odesłana do Wilna celem naprawy. W tym samym czasie samolot oficera taktycznego poddany był przeglądowi okresowemu w Parku 5 pułku lotniczego w Lidzie. Oba samoloty nie dotarły do dywizjonu, tak więc jego dowództwo dysponowało jedynie samolotem łącznikowym RWD-8.

Struktura i obsada personalna dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo III/5 dywizjonu myśliwskiego
    • dowódca - mjr pil. Edward Więckowski
    • oficer taktyczny - por. pil. Kazimierz Woliński[5]
  • oficer techniczny - ppor. techn. Ihnacy Pluciński[5]
  • lekarz - ppor. dr Alfred Kramer[5]
  • 151 eskadra myśliwska
  • 152 eskadra myśliwska

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Święto 5 Pułku Lotniczego.
  2. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, s. 319.
  3. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 77.
  4. Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 100.
  5. a b c Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 82.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978.
  • Łukasz Łydżba: Wileński III/5 Dywizjon Myśliwski. Poznań: Wydawnictwo „Vesper”, 2010. ISBN 978-83-7731-019-9.
  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989, ISBN 83-206-0760-4, OCLC 69601095.
  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939, BSP 14, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1982 s. 82 ​ISBN 83-206-0281-5​.