III/6 dywizjon myśliwski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
III/6 Dywizjon Myśliwski
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie jesień 1937
Rozformowanie wrzesień 1939
Działania zbrojne
II wojna światowa: kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość 6 plot (1937-1939)

Armia „Łódź” (IX 1939)

161 162 esk mysl.png

III dywizjon myśliwski 6 pułku lotniczego (III/6 dm) – pododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Dywizjon sformowany został jesienią 1937 roku na lotnisku Lwów-Skniłów, w składzie 6 pułku lotniczego. W kampanii wrześniowej walczył w ramach lotnictwa i OPL Armii „Łódź”.

Formowanie i szkolenie[edytuj | edytuj kod]

Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L.dz.DDO 4359 z 19 lipca 1937 utworzono w ramach 6 pułku lotniczego dwueskadrowy dywizjon myśliwski[1]. Zalążkiem organizującego się dywizjonu miała być początkowo 143 eskadra myśliwska 4 pułku lotniczego. Ostatecznie zdecydowano się na 133 eskadrę myśliwską 3 pułku lotniczego. W drugiej połowie października 1937 nastąpiło rozwiązanie 133 eskadry, a 31 października 10 samolotów P-7 pod dowództwem mjr.pil. Stanisława Morawskiego odleciało na lotnisko Skniłów k. Lwowa.Z Poznania do Skniłowa przybył też personel techniczny i administracyjny[2]. Podległe eskadry otrzymały numerację: 161 i 162 eskadra myśliwska. 161 otrzymała samoloty P-11, a 162 PZL P-7a. Dużo kłopotu przysporzyły dostarczone samoloty, które przysłane z różnych baz i parków lotniczych. Aby zapobiec wypadkom, dowódca dywizjonu zawiesił na pewien okres loty. Ekipy mechaników pracowały intensywnie nad przywróceniem samolotom ich pełnej sprawności[3].

Wiosną 1939 poszczególne klucze dywizjonu dyżurowały na polowym lotnisku k. Sarn, osłaniając z powietrza budowę umocnień przed penetracją obcych samolotów. Stanowiły obsadę eskadry Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

Po zakończeniu czynności mobilizacyjnych rzut kołowy dywizjonu odjechał transportem kolejowym do Lublinka. Po wyładowaniu sprzęt III/6 dywizjonu przewieziono na lotnisko Widzew-Ksawerów. Rzut powietrzny otrzymał rozkaz odlotu na lotnisko alarmowe Basiówka k. Lwowa 31 sierpnia. Stamtąd jeszcze tego samego dnia przegrupował się lotnisko Widzew z międzylądowaniem w Dęblinie. Personel latający ulokowano w pałacu, a techniczny w pobliskich budynkach. Samoloty zamaskowano pod drzewami[5].

Struktura organizacyjna i obsada personalna we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • 2 samoloty myśliwskie PZL P.11a (w 161 em)
  • 10 samoloty myśliwskie PZL P.11c (2 w dowództwie dywizjonu i 8 w 161 em)
  • 10 samolotów myśliwskich PZL P.7a (w 162 em)
  • 1 samolot łącznikowy RWD-8

Lotniska[edytuj | edytuj kod]

  • Lwów-Skniłów (do 31 VIII 1939)
  • Basiówka k. Lwowa (lotnisko alarmowe 31 VIII 1939)
  • Widzew-Ksawerów (lotnisko polowe)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  2. Płk prof. dr hab. med., doctor honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi – strona WAM
  3. Jerzy Pawlak nie wymienia go w składzie personelu latającego III/6 dm, w kampanii wrześniowej 1939 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pawlak 1989 ↓, s. 343.
  2. Pawlak 1989 ↓, s. 344.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 344-245.
  4. Pawlak 1989 ↓, s. 245.
  5. Pawlak 1989 ↓, s. 246.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Łukasz Łydżba: Lwowski III/6 Dywizjon Myśliwski. Poznań: Wydawnictwo „Vesper”, 2011. ISBN 978-83-7731-025-0.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.
  • Jan Wróblewski: Armia „Łódź” 1939. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.