III Grupa Lotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
III Grupa Lotnicza
III dywizjon lotniczy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Organizacja
Dyslokacja Lwów
Rodzaj wojsk lotnictwo
Podległość Dowództwo Wojsk Lotniczych
Hansa-Brandenburg B.I- pierwsze samoloty grupy lwowskiej

III Grupa Lotnicza - jednostka polskiego lotnictwa wojskowego utworzona na początku 1919 roku z Lwowskiej Grupy Lotniczej, w kwietniu 1920 roku przeorganizowana w III dywizjon lotniczy.

Lwowska Grupa Lotnicza[edytuj | edytuj kod]

Lwowska Grupa Lotnicza utworzona została 25 listopada 1918 roku na lotnisku Lewandówka we Lwowie, dowodzona przez kpt. pil. Bastyra.

W skład grupy wchodziły:

Wiosną 1919 roku przekształcona w III Grupę Lotniczą.

III Grupa Lotnicza[edytuj | edytuj kod]

Na bazie Lwowskiej Grupy Lotniczej na początku 1919 roku powstała III Grupa Lotnicza z siedzibą we Lwowie. Przemianowano też wchodzące w jej skład eskadry. Dowódcą Grupy pozostał kpt pil. Stefan Bastyr (przejściowo na początku 1919 dowodził nią Jan Wierzejski, a w marcu 1920 rtm. Stanisław Jasiński)[1].

W styczniu 1919 w skład III Grupy wchodziły[1]:

Pod koniec marca 1919 III Grupę zreorganizowano w związku z utworzeniem II Grupyi w jej skład wchodziły[1].:

20 września 1919 roku III Grupa z siedzibą we Lwowie przynależna do Frontu Galicyjskiego składała się z:

3 dywizjon lotniczy[edytuj | edytuj kod]

Airco DH.9 - typ samolotu używany przez dywizjon podczas bitwy warszawskiej

Reorganizacja lotnictwa bojowego wiosną 1920 przemianowała grupy lotnicze na dywizjony oraz zniosła numerację odrębną eskadr wielkopolskich i francuskich. Wszystkie istniejące w kraju eskadry otrzymały numerację porządkową od 1 do 21 (bez 20)[2]. W kwietniu 1920 roku III Grupa przeorganizowana została w III dywizjon lotniczy.

W czerwcu 1920 w skład dywizjonu wchodziły[1]:

Dowódcą dywizjonu był nadal Stefan Bastyr, lecz 6 sierpnia 1920 zginął w katastrofie lotniczej i dowódcą na trzy dni został por. obs. Kazimierz Kubala, a następnie Amerykanin, mjr pil. Cedric Fauntleroy, dotychczasowy dowódca 2 dywizjonu.

W operacji warszawskiej (sierpień 1920) w skład dywizjonu wchodziły:

Wówczas dywizjon przypisany był do 6 Armii na Froncie Południowym. Front miał za zadanie bronić Lwowa i szachować Armię Konną Budionnego w Małopolsce wschodniej. W okresie tym cały dywizjon posiadał 32 najróżniejszych typów samolotów, sprawnych i niesprawnych.

16 sierpnia 1920 roku dywizjon wykonał 49 lotów bojowych. 17 sierpnia 1920 roku Dywizjon otrzymał rozkaz powstrzymania armii Budionnego, tego dnia na 14 samolotach wykonał 72 loty bojowe, część z pilotów nawet po 4-5.

W obawie przed zajęciem Lwowa, pod wieczór 18 sierpnia dywizjon odleciał do Przemyśla, we Lwowie pozostało jedynie dowództwo lotnictwa frontu i armii z mjr. pil. Cedrikiem Fauntleroyem na czele.

3 dywizjon myśliwski[edytuj | edytuj kod]

W maju 1921 roku 3 dywizjon myśliwski składający się z 7. i 18. eskadry myśliwskiej wszedł w skład 1 pułku lotniczego w Warszawie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Krzysztof Tarkowski, "Lotnictwo polskie w wojnie z Rosją Sowiecką 1919-1920", Warszawa 1991, ​ISBN 83-206-0985-2
  2. Pawlak 1989 ↓, s. 45.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 47.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]