III liga polska w piłce nożnej (1953)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poziomy rozgrywkowe w sezonie
1953
Rozgrywki P Nazwa
Centralne I I Liga
II II Liga
III III Liga
Wojewódzkie
(17 okręgów)
IV A klasa
V B klasa
VI C klasa
VII D klasa
III liga 1953
Liga międzywojewódzka
i wojewódzka
1952 1954
Szczegóły rozgrywek
Państwo  Polska
Liczba zespołów 94

III liga polska w piłce nożnej 1953 – 1. edycja rozgrywek trzeciego poziomu ligowego piłki nożnej mężczyzn w Polsce.

Po przeprowadzeniu reformy II ligi polskiej, którą w marcu 1953 pomniejszono z 40 do 14 drużyn i konieczności przesunięcia aż 26 zespołów na trzeci poziom ligowy przed rozpoczęciem sezonu 1953. Można to uznać za początek formowania III ligi polskiej (wówczas jeszcze bez takiej nazwy). Występujące na tym szczeblu w sumie 94 drużyny podzielono na 8 równorzędnych grup. Sześć z nich (grupy: warszawska, gdańska, poznańska, wrocławska, rzeszowska i łódzka) miało charakter makroregionalny (tzw. Ligi międzywojewódzkie), dwie zaś (grupy: katowicka i krakowska) – z uwagi na ich ówczesny spory piłkarski potencjał – były typowo regionalne (tzw. Ligi wojewódzkie). Po zakończeniu rozgrywek zasadniczych (grupowych) 8 triumfatorów każdej z grup walczyło w dwustopniowych barażach o 3 miejsca w II lidze polskiej. Najsłabsze zespoły spadły do A klasy.

Grupa I (Stalinogród)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województwa stalinogrodzkiego bez miasta Częstochowy.
Tabela końcowa:

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra.
1 Górnik Zabrze 24 45 71 13
2 Stal Czechowice 24 33 58 31
3 Górnik Radzionków 24 31 72 37
4 Stal Gliwice 24 26 49 55
5 Konstal Chorzów 24 25 41 43
6 Stal Lipiny 24 24 52 38
7 Spójnia Stalinogród 24 24 44 44
8 Górnik Brzozowice Kamień 24 24 42 48
9 Górnik Knurów 24 23 50 48
10 Stal Bobrek 24 21 40 52
11 LZS Podlesianka Podlesie 23 18 35 50
12 Górnik Niwka 23 15 32 54
13 Górnik Stalinogród 24 3 24 94

Stal Rybnik wycofana po 23 kolejce[1].

Grupa II (krakowska)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województwa krakowskiego.

Tabela końcowa:[2]

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra. Uwagi
1 Włókniarz Andrychów 22 36 53 20 awans do baraży
2 Spójnia Kraków 22 34 88 26
3 Stal Żywiec 22 28 59 40
4 Unia Borek (Kraków) 21 26 52 36
5 Stal Nowa Huta (Kraków) (s) 22 25 33 21
6 Unia Kraków 22 22 42 48
7 Włókniarz Chełmek (s) 22 21 36 38
8 Spójnia Bieżanów 22 20 42 42
9 Kolejarz Nowy Sącz 22 19 33 42
10 Unia Oświęcim 22 15 22 43
11 Kolejarz Wieliczka 22 11 22 66 spadek do A-klasy
12 Spójnia Nowy Targ 21 5 23 79 spadek do A-klasy
  • brak wyniku meczu: Unia Borek - Spójnia Nowy Targ
  • suma bramek zdobytych i straconych nie jest równa

Grupa III (warszawska)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województw warszawskiego, białostockiego, olsztyńskiego i miasta Warszawy.

Tabela końcowa:[3]

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra. Uwagi
1 Gwardia Białystok (s) 18 26 37 19 awans do baraży
2 Unia Chodaków (s) 18 25 54 23
3 Kolejarz Pruszków 18 24 48 27
4 Stal Okęcie (Warszawa) 18 24 39 28
5 Kolejarz Olsztyn (s) 18 19 47 29
6 Budowlani Warszawa 18 18 29 24
7 Kolejarz Wołomin 18 17 34 41
8 Gwardia Olsztyn 18 15 42 53
9 KS Olsztyn 18 11 42 62 spadek do A-klasy
10 KS Ełk 18 1 13 79 spadek do A-klasy
  • GWKS Ełk i GWKS Olsztyn w ramach odgórnego polecenia o utajnieniu miejsca stacjonowania jednostek wojskowych zmieniły nazwę na KS Ełk i KS Olsztyn
  • KS Ełk oddał dwa ostatnie mecze walkowerem[4]

Grupa IV (Gdańsk)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województw gdańskiego, bydgoskiego i koszalińskiego.
Tabela końcowa:

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra.
1 Stal Gdańsk 18 31 73 16
2 Kolejarz Toruń 18 25 50 29
3 Kolejarz Bydgoszcz 18 23 33 18
4 Kolejarz Gdańsk 18 19 28 25
5 Gwardia Słupsk 17 18 31 31
6 Unia Inowrocław 18 16 30 49
7 WKS Flota Gdynia 17 14 30 30
8 Stal Nakło 18 11 26 58
9 Gwardia Gdańsk 16 10 23 36
10 Budowlani Człuchów 18 9 25 57

Grupa V (Poznań)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województw poznańskiego, szczecińskiego i zielonogórskiego.
Tabela końcowa:

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra.
1 Gwardia Kalisz 22 35 84 24
2 Gwardia Szczecin 22 34 65 21
3 Stal Poznań 21 30 45 24
4 Budowlani Poznań 22 30 45 30
5 Kolejarz Szczecin 21 26 54 34
6 Spójnia Gniezno 22 22 49 46
7 Spójnia Żary 22 19 36 57
8 Stal Zielona Góra 22 17 53 55
9 Kolejarz Gorzów Wlkp. 22 17 40 53
10 Gwardia Poznań 22 15 32 50
11 Ogniwo Poznań 22 10 37 73
12 Kolejarz Goleniów 22 7 23 74

Grupa VI (wrocławska)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województw wrocławskiego i opolskiego.

Tabela końcowa:[5]

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra. Uwagi
1 Ogniwo Wrocław 22 37 67 23 awans do baraży
2 Unia Kędzierzyn 22 34 58 24
3 OWKS Wrocław 22 27 63 33 wycofany
4 Stal Wrocław (s) 22 21 43 36
5 Stal Świebodzice 22 21 41 42
6 Włókniarz Chojnów 22 20 40 45
7 Spójnia Lubań 22 21 54 49
8 Włókniarz Prudnik 22 19 24 44
9 Gwardia Opole 22 19 49 61
10 LZS Chróścice 22 18 38 56
11 Kolejarz Kluczbork 22 21 41 45 spadek do A-klasy[6]
12 Ogniwo Nysa 22 6 25 85 spadek do A-klasy
  • Kolejność w tabeli według listy klubów mających grać w sezonie 1954 podanych przez "Przegląd Sportowy" nr 105/1953[7]. Według tej informacji drugim obok Ogniwa Nysa spadkowiczem był Kolejarz Kluczbork. Wynikałoby z tego, że Kolejarz spadł na 11 miejsce w wyniku przegrania co najmniej dwóch meczy walkowerami (przyznanymi już po zakończeniu rozgrywek).
  • OWKS Wrocław został wycofany po sezonie po decyzji Ministerstwa Obrony Narodowej, że wojskowe drużyny sportowe OWKS i GWKS nie będą brały udziału w państwowych ligach sportowych[8]

Grupa VII (rzeszowska)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województw rzeszowskiego i lubelskiego.

Tabela końcowa:[9]

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra. Uwagi
1 KS Rzeszów 22 36 61 13 awans do baraży
2 Stal Rzeszów 22 35 67 19
3 Włókniarz Krosno (s) 22 33 52 20
4 Budowlani Przemyśl (s) 22 30 49 26
5 OWKS Lublin (s) 22 26 49 24 wycofany
6 Ogniwo Rzeszów 22 21 28 50
7 Kolejarz Przemyśl 22 20 35 28
8 Ogniwo Lublin 22 19 35 52
9 KS Zamość 22 17 40 42 wycofany
10 Spójnia Jarosław 22 13 27 61
11 Budownlani Lublin 22 10 20 63 spadek do A-klasy
12 Stal Lublin 22 4 12 77 spadek do A-klasy
  • GWKS Rzeszów w ramach odgórnego polecenia o utajnieniu miejsca stacjonowania jednostek wojskowych zmienił nazwę na KS Rzeszów
  • KS Rzeszów, OWKS Lublin oraz KS Zamość zostały wycofane po sezonie po decyzji Ministerstwa Obrony Narodowej, że wojskowe drużyny sportowe OWKS i GWKS nie będą brały udziału w państwowych ligach sportowych[10]

Grupa VIII (Łódź)[edytuj | edytuj kod]

W grupie grały zespoły z województw łódzkiego, kieleckiego, z miasta Łodzi i miasta Częstochowy (będącym formalnie częścią województwo katowickiego).
Tabela końcowa:

Poz. Klub M Pkt. Bramki
zdob. stra.
1 Włókniarz Pabianice 22 31 53 34
2 Ogniwo Częstochowa 22 26 43 30
3 Kolejarz Łódź 22 26 36 27
4 Włókniarz Radom 22 26 44 27
5 Stal Skarżysko-Kamienna 22 25 50 42
6 KS Częstochowa 21[11] 23 33 33
7 Stal Starachowice 21 22 27 33
8 Spójnia Tomaszów Mazowiecki 21[12] 21 47 35
9 Widzew Łódź 22 21 40 48
10 Unia Piotrków Trybunalski 22 16 35 45
11 LZS Suchedniów 21 12 29 54
12 Gwardia Łódź 20 9 26 63

Baraże o II ligę[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu rozgrywek zasadniczych (grupowych) 8 triumfatorów każdej z grup walczyło w dwustopniowych barażach (najpierw 4 dwumecze, później 4-zespołowy turniej finałowy z udziałem ich zwycięzców) o awans do II ligi polskiej.

Drużyna 1 Wynik dwumeczu Drużyna 2 Pierwszy mecz Drugi mecz
Gwardia Białystok 2:4 Górnik Zabrze 2:1 0:3
Gwardia Kalisz 0:1 Włókniarz Andrychów 0:0 0:1
GWKS Rzeszów 3:2 Włókniarz Pabianice 2:0 1:2
Stal Gdańsk 1:2 Ogniwo Wrocław 0:1 1:1
Po lewej gospodarz pierwszego meczu.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Gość →
Gospodarz
GWKS Rzeszów Górnik Zabrze Ogniwo Wrocław Włókniarz Andrychów
GWKS Rzeszów
2:0 1:1 3:0
Górnik Zabrze 2:0
6:1 3:1
Ogniwo Wrocław 0:1 0:0
5:1
Włókniarz Andrychów 0:2 1:3 0:0
Poz. Klub M Pkt. zwy. rem. por. Bramki
zdob. stra.
1 GWKS Rzeszów 6 9 4 1 1 9 3
2 Górnik Zabrze 6 9 4 1 1 14 5
3 Ogniwo Wrocław 6 5 1 3 2 7 9
4 Włókniarz Andrychów 6 1 0 1 5 3 16

Drużyna GWKS Rzeszów występowała pod tym szyldem w barażach[13], jednak ostatni mecz rozegrała jako KS Rzeszów[14]. Zespół ten wygrał rywalizację w grupie finałowej[15]. Tymczasem jeszcze w trakcie rywalizacji w związku z ustaleniem nowego systemu rozgrywek o mistrzostwo Wojska Polskiego (w piłce nożnej, koszykówce, siatkówce, hokeju na lodzie) decyzją Ministerstwa Obrony Narodowej postanowiono, że wojskowe drużyny sportowe OWKS i GWKS nie będą brały udziału w państwowych ligach sportowych, a pion wojskowy w tych dziedzinach miał reprezentować CWKS[16]. W miejsce GWKS został promowany do II ligi klub Ogniwo Wrocław.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr072/directory.djvu
  2. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr068/directory.djvu
  3. http://www.mogiel.net/POL/history/pol3hist.php
  4. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr068/directory.djvu
  5. http://www.mogiel.net/POL/history/pol3hist.php
  6. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr105/directory.djvu
  7. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr105/directory.djvu
  8. Ze sportu. Warszawa. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 262, s. 2, 3 listopada 1953. 
  9. 1953-57 - podkarpacie, ligapodkarpacka.futbolowo.pl [dostęp 2019-12-09].
  10. Ze sportu. Warszawa. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 262, s. 2, 3 listopada 1953. 
  11. Mecz KS Częstochowa - LZS Suchedniów nie odbył się, gdyż drużyna gości nie przyjechała na zawody: http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr078/directory.djvu
  12. Nieznany wynik meczów Gwardii Łódź z drużynami Stali Starachowice oraz Spójni Tomaszów Mazowiecki.
  13. Udany rewanż GWKS. Przodownik rozgrywek doznaje pierwszej porażki. „Nowiny Rzeszowskie. Nowiny Sportowe”. Nr 54, s. 1, 2 listopada 1953. 
  14. Prutek zdobywcą zwycięskiej bramki. Ogniwo Wrocław – KS Rzeszów 0:1 (0:1). „Nowiny Rzeszowskie. Nowiny Sportowe”. Nr 55, s. 1, 9 listopada 1953. 
  15. O wejście do II ligi. „Nowiny Rzeszowskie. Nowiny Sportowe”. Nr 55, s. 1, 9 listopada 1953. 
  16. Ze sportu. Warszawa. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 262, s. 2, 3 listopada 1953. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]