II Lubelski Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
II Lubelski batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Organizacja
Dyslokacja Ludwipol
Formacja Wojska Wartownicze
i Etapowe

II Lubelski batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Otrzymał on nazwę okręgu generalnego, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[1]. W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[2]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[3]. W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[4]. II Lubelski batalion etapowy wspólnie z VI Lwowskim batalionem etapowym utworzyły 26 batalion celny[5][6].

 Osobny artykuł: 26 batalion celny.

Służba etapowa[edytuj | edytuj kod]

Celem zwolnienia wojsk liniowych ze służby kordonowej i szczelniejszego zamknięcia granicy państwa, w marcu 1921 Ministerstwo Spraw Wojskowych zarządziło obsadzenie Kordonu Naczelnego Dowództwa WP przez Bataliony Etapowe[7]. II Lbe przejął od III/44 pp odcinek granicy od m. Chmielewka do Woronówki. Dowództwo rozmieściło się w m. Ludwipol[8].

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • płk piech. Adam Dulewicz (1920[9])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]