I Krakowski Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
I Krakowski batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Organizacja
Dyslokacja Grodno
Formacja Bataliony Etapowe
Podległość DOE „Mołodeczno”
IVa Brygada Etapowa

I Krakowski batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Otrzymał on nazwę okręgu generalnego, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[1].

We wrześniu 1919 roku dowództwo batalionu stacjonowało w Grodnie[2]. Wiosną 1920 batalion podlegał Dowództwu Okręgu Etapowego „Mołodeczno”[3]. We wrześniu batalion wchodził w skład IVa Brygady Etapowej. Dowództwo baonu i 1. kompania stacjonowała w Bielsku przy Dowództwie Powiatu Etapowego Bielsk, natomiast 2. kompania w Czeremsze, a 3. kompania w Hajnówce. Stan baonu wynosił wówczas 14 oficerów i 412 szeregowców[4]. W październiku 1920 zreorganizowano brygady etapowe 4 Armii. Batalion nadal wchodził w skład IVa Brygady Etapowej[5].

W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[6]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[7].

W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[8]. I Krakowski batalion etapowy zlikwidowany został przez 12 pułk piechoty[9]

Służba etapowa[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1921 batalion pełnił służbę wartowniczą i eskortową w punkcie Wymiany jeńców w Baranowiczach[10].

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • mjr piech. Michał Gaca[a] (1920–1921)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Gaca urodził się 17 lutego 1885 roku. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. W czerwcu 1921 roku nadal pełnił służbę w I Krakowskim baonie etapowym, a jego oddziałem macierzystym był 16 pp. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 249. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku pełnił służbę w 41 pp na stanowisku komendanta Kadry Batalionu Zapasowego w Sokółce. W następnych latach był komendantem składnicy wojennej 41 pp. W 1928 roku był komendantem kadry batalionu zapasowego 11 pp[11][12][13]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]