I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy
Ilustracja
Budynek szkoły przed II wojną światową
Państwo  Polska
Miejscowość Dębica
Adres ul. Słowackiego 9, 39-200 Dębica
Data założenia 1900
Patron Kr. Władysław Jagiełło
Liczba uczniów 740 (wrzesień 2019)
Dyrektor Wiesław Ostafin
Wicedyrektorzy Ludmiła Stelmach-Kołodziej

Tomasz Kozioł

Położenie na mapie Dębicy
Mapa konturowa Dębicy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy”
Położenie na mapie powiatu dębickiego
Mapa konturowa powiatu dębickiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy”
Ziemia50°03′02,60″N 21°24′39,30″E/50,050722 21,410917
Strona internetowa

I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicyliceum ogólnokształcące w Dębicy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki dębickiej szkoły średniej sięgają czasów austriackich i wiążą się z osobą burmistrza Henryka Zauderera, w którego umyśle pod koniec XIX wieku narodził się pomysł założenia w Dębicy gimnazjum. Pomysł ten wziął się z faktu wzrostu liczby mieszkańców miasta oraz wzrostu liczby rodzin mających aspiracje do kształcenia swoich dzieci. Starania Zauderera zakończyły się sukcesem. Gimnazjum powołane zostało ostatecznie na mocy reskryptu Ministra Wyznań Religijnych i Oświaty i 31 sierpnia 1900 szkoła rozpoczęła działalność pod nazwą C. K. Państwowe Gimnazjum Cesarza Franciszka Józefa w Dębicy[1]. W początkowych latach lekcje odbywały się wynajmowanych pomieszczeniach prywatnych[2]; w czterech wynajmowanych pokojach, później zakupiono kamienicę, która była siedzibą Gimnazjum do 1907. W 1907 ukończono budowę budynku przy ulicy Juliusza Słowackiego, który dzięki środkom gminy został wzniesiony kosztem 250 000 koron według projektu rzeszowskiego architekta, Tekielskiego[2]. Gmach został poświęcony przy udziale najwyższych oficjeli 31 października 1907[2].

W pierwszym roku działalności w Gimnazjum kształciło się 83 uczniów, pod kierunkiem dwóch stałych nauczycieli. W latach 1901–1919 liczba uczniów wahała się od około 200. Zarządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1937 zostało utworzone „Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy” (państwowa szkoła średnią ogólnokształcąca, złożoną z czteroletniego gimnazjum i dwuletniego liceum), po wejściu w życie tzw. reformy jędrzejewiczowskiej szkoła miała charakter koedukacyjny, a wydział liceum ogólnokształcącego był prowadzony w typie humanistycznym[3]. Pod koniec lat 30. szkoła funkcjonowała pod adresem ulicy Wolskiego 1[3].

W czasie I wojny światowej liczba uczniów przekraczała ponad 400. W wyniku działań wojennych gmach budynku został poważnie zniszczony, a wielu uczniów i nauczycieli poniosło śmierć w czasie późniejszych walk o granice odrodzonej Polski. 9 czerwca 1925 Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego nadało Dębickiemu Gimnazjum imię króla Władysława Jagiełły. W roku szkolnym 1925/1926 dokonano zmian programowych i organizacyjnych szkoły. W okresie międzywojennym kształciło się rocznie przeciętnie 500 uczniów (od około 200 do 700) pochodzących z Dębicy i okolicznych wiosek. W szkole działały chór, orkiestra, teatr, koła zainteresowań, organizacje harcerskie.

W czasie okupacji hitlerowskiej, Niemcy nie zgodzili się na działalność szkoły ogólnokształcącej średniej, jednak wyrazili zgodę na otwarcie w jej budynku szkoły kupieckiej. Pod jej szyldem w konspiracji odbywały się tajne komplety. Wielu uczniów poległo w walkach z okupantem. 1 października 1944 dębickie Gimnazjum i Liceum wznowiło działalność w Ropczycach, gdyż wskutek toczących się w okolicach Dębicy walk frontowych ludność została ewakuowana do tego miasta. 1 lutego 1945 szkoła wróciła do swego dębickiego budynku, bardzo zresztą zniszczonego.

W latach 1950., decyzją władz odebrano szkole jej dotychczasowego patrona. W roku szkolnym 1972/1973 kuratorium oświaty nadało szkole nowego patrona Jana Wiktora. Decyzja ta nie spotkała się z powszechną aprobatą. W 1989, na mocy jednogłośnej decyzji Rady Pedagogicznej, przywrócono liceum patrona – Władysława Jagiełłę[4].

Jest to najstarsza szkoła średnia w powiecie dębickim.

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

Dyrektorzy szkoły[5]

  • Józef Szydłowski[6] (1900-1918)
  • Michał Staroń (1918-1919)
  • Piotr Passowicz (1919-1925)
  • ks. Błażej Kotfis (kier. od 1925, dyr. od 1 IV 1926[7], do 1932)
  • Franciszek Sadowski (1933-1948)
  • Zofia Hołubowicz (1948-1949)
  • Jan Czychin (1949-1954)
  • Wiktor Pietrzykowski (1954-1964)
  • Edmund Galas (1964-1987)
  • Stanisław Kłok (1987-1991)
  • Ryszard Pękala (1991-2016)
  • Leszek Klabacha (od 2016-2018)
  • Ludmiła Stelmach - Kołodziej (p.o. dyrektora maj - sierpień 2018)
  • Wiesław Ostafin (od 2018)

Nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Dębicy za rok szkolny 1907/08. Tarnów: 1908, s. 2.
  2. a b c Gimnazyum w Dębicy. „Nowości Illustrowane”. Nr 45, s. 9, 9 listopada 1907. 
  3. a b Wykaz państwowych liceów i gimnazjów ogólnokształcących Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego. „Dziennik Urzędowy Kuratorjum Okręgu Szkolnego Krakowskiego”. Nr 8, s. 268-269, 31 października 1938. 
  4. Krótki zarys historii liceum
  5. Poczet dyrektorów
  6. Ćwierćwiecze pracy nauczycielskiej. „Nowości Illustrowane”. 13, s. 8–9, 28 marca 1914.
  7. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 10, s. 245, 15 czerwca 1926. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]