I liga polska w rugby (1985)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
I liga 1985
1984 1986
Szczegóły turnieju
Termin 31 marca 1985 – 10 listopada 1985
Liczba drużyn 8
Gold medal blank.svg I miejsce AZS AWF Warszawa (13. tytuł)
Silver medal blank.svg II miejsce Lechia Gdańsk
Bronze medal blank.svg III miejsce Budowlani Łódź
Strona internetowa

I liga polska w rugby (1985) – dwudziesty dziewiąty sezon najwyższej klasy ligowych rozgrywek klubowych rugby union w Polsce. Tytuł mistrza Polski zdobyła drużyna AZS AWF Warszawa, drugie miejsce zajęła Lechia Gdańsk, a trzecie Budowlani Łódź.

Uczestnicy rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach I ligi w tym sezonie uczestniczyło osiem drużyn. Było wśród nich siedem najlepszych drużyn poprzedniego sezonu: AZS AWF Warszawa, Budowlani Łódź, Orkan Sochaczew, Lechia Gdańsk, Posnania Poznań, Ogniwo Sopot i Czarni Bytom, oraz jedna drużyna, która awansowała z II ligi – Budowlani Lublin[1].

Przebieg rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki toczyły się systemem wiosna – jesień, każdy z każdym, mecz i rewanż. W związku z planowanym powiększeniem liczby drużyn w I lidze do dziesięciu od kolejnego sezonu, żadna drużyna nie spadała automatycznie do II ligi, a ostatni zespół I ligi grał baraż z trzecim zespołem II ligi[2].

Wyniki spotkań[3]:

AZS AWF Warszawa Budowlani Łódź Orkan Sochaczew Lechia Gdańsk Posnania Poznań Ogniwo Sopot Czarni Bytom Budowlani Lublin
AZS AWF Warszawa 22:4 16:7 10:8 35:9 4:23 13:10 31:3
Budowlani Łódź 22:18 24:3 6:23 18:8 16:6 22:3 23:10
Orkan Sochaczew 0:9 13:28 4:6 19:4 7:19 23:16 31:21
Lechia Gdańsk 7:7 17:0 20:13 21:3 17:19 25:9 20:3 (wo)
Posnania Poznań 12:46 3:23 8:12 3:28 7:20 6:4 15:9
Ogniwo Sopot 6:18 11:3 7:9 6:6 22:13 19:13 23:3
Czarni Bytom 13:36 13:27 14:0 3:7 6:11 9:15 3:8
Budowlani Lublin 24:24 9:14 14:22 10:0 9:0 16:14 21:13

Tabela końcowa (na żółto wiersz z zespołem, który grał baraż o utrzymanie się w I lidze)[4]:

Pozycja Drużyna Punkty razem Bilans punktów
1 AZS AWF Warszawa 36 289:148
2 Lechia Gdańsk 34 205:96
3 Budowlani Łódź 34 231:150
4 Ogniwo Sopot 33 210:141
5 Orkan Sochaczew 26 163:206
6 Budowlani Lublin 24 160:233
7 Posnania Poznań 20 102:272
8 Czarni Bytom 16 129:234

II liga[edytuj | edytuj kod]

Równolegle z rozgrywkami I ligi odbywała się rywalizacja w II lidze. Zagrało tam pięć drużyn. Rozgrywki toczyły się w systemie wiosna – jesień, każdy z każdym, mecz i rewanż. Do I ligi miały awansować dwie najlepsze drużyny, a trzecia miała rozegrać baraż z ostatnią drużyną z I ligi[5].

Końcowa klasyfikacja II ligi (na zielono wiersze z drużynami, które zdobyły awans do I ligi, a na żółto z drużyną, która uzyskała prawo do gry w barażu)[6]:

Pozycja Drużyna
1 Skra Warszawa
2 Bobrek Karb Bytom
3 Budowlani Olsztyn
4 Juvenia Kraków
5 WFS Siedlce

Baraż o I ligę[edytuj | edytuj kod]

W barażu rozegranym pomiędzy ostatnim zespołem I ligi i trzecim zespołem II ligi, prawo gry w kolejnym sezonie w I lidze obronili Czarni Bytom, którzy pokonali Budowlanych Olsztyn 24:12[7].

Inne rozgrywki[edytuj | edytuj kod]

W finale Pucharu Polski Lechia Gdańsk pokonała Posnanię Poznań 17:0[8]. W mistrzostwach Polski juniorów zwycięstwo odniosło Ogniwo Sopot[9], a wśród kadetów WFS Siedlce[10].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Najlepszym zawodnikiem został wybrany przez Polski Związek Rugby Krzysztof Krac, a trenerem Zdzisław Szczybelski[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Powała-Niedźwiecki, Jacek Wierzbicki: Encyklopedia polskiego rugby. Lublin: Przedsiębiorstwo Wydawnicze Związku Niewidomych „Print 6”, 2004. ISBN 83-87414-07-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]