Ian Crozier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ian Crozier
Data i miejsce urodzenia 19 października 1970
Masvingo
Zawód, zajęcie lekarz

Ian Crozier (ur. 19 października 1970 w Masvingo) – amerykański lekarz, specjalista chorób zakaźnych; wyleczony z gorączki Ebola.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 października 1970 roku[1] w Masvingo w Rodezji (obecnym Zimbabwe)[2], w dzieciństwie przeniósł się z rodziną do USA. Wychowywał się w Kentucky, Północnej Dakocie i Iowa, a z czasem uzyskał amerykańskie obywatelstwo. Studiował na kierunku lekarskim na Vanderbilt University[1], jako jeden ze 149 studentów otrzymał stypendium Justin Potter Medical Scholarship. Studia ukończył w 1997 roku. Następne lata spędził na macierzystej uczelni jako rezydent w zakresie interny[3]. Specjalizował się w chorobach zakaźnych[2].

Po studiach pracował z Accordia Global Health Foundation w Afryce, szkoląc tamtejszych lekarzy z leczenia zakażeń HIV[3]. W 2014 roku pracował w Ugandzie, ale po wybuchu epidemii wirusa ebola przeniósł się w sierpniu do zachodniej Afryki, by pracować przy zwalczaniu choroby. 6 września pojawiły się u niego pierwsze objawy zakażenia, natychmiast po potwierdzeniu zakażenia został przewieziony do USA. Od 9 września był przez 40 dni leczony w Emory University Hospital w Atlancie[1] jako trzeci pacjent przewieziony z Afryki do USA[3]. Dwa miesiące po wypisaniu wykryto wirusa w jego oku, choć nie był już obecny we krwi[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lauren Raab: U.S. Ebola survivor reveals identity, says he's grateful (ang.). W: Los Angeles Times [on-line]. Los Angeles Times Media Group, 2014-12-08. [dostęp 2015-11-08].
  2. a b Denise Grady: An Ebola Doctor’s Return From the Edge of Death (ang.). W: The New York Times [on-line]. The New York Times Company, 2014-12-07. [dostęp 2015-11-08].
  3. a b c Nancy Humphrey: The Long Road Back (ang.). [dostęp 2015-11-08].
  4. Ebola found in doctor's eye months after virus left his blood (ang.). W: USA Today [on-line]. 2015-05-08. [dostęp 2015-11-08].