Ian Freeman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ian Freeman
Ian Freeman
Pełne imię i nazwisko Ian William Freeman
Pseudonim The Machine
Data i miejsce urodzenia 11 października 1966
Sunderland
Obywatelstwo  Wielka Brytania
Wzrost 180 cm
Masa ciała 98 kg
Styl walki boks
Kategoria wagowa ciężka, półciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 28
Zwycięstwa 20
Przez nokauty 9
Przez poddania 7
Przez decyzje 4
Porażki 7
Remisy 1
Nieodbyte 0

Ian William Freeman (ur. 11 października 1966 w Sunderlandzie) – brytyjski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) w latach 1999-2013. Były zawodnik m.in. UFC, Pancrase oraz Cage Rage. Trzykrotny Mistrz tej ostatniej w wadze ciężkiej oraz półciężkiej.

Kariera MMA[edytuj | edytuj kod]

W MMA zadebiutował 27 czerwca 1999, wygrywając turniej British Grand Prix. Dwa miesiące później zwyciężył w kolejnym turnieju, British Vale Tudo. 5 grudnia 1999, pokonał Travisa Fultona przez techniczny nokaut. 10 marca 2000, jako pierwszy Brytyjczyk zadebiutował w amerykańskiej organizacji Ultimate Fighting Championship[1], przegrywając ze Scottem Adamsem. Do końca roku występował naprzemiennie w UFC, japońskim Pancrase oraz It’s Showtime, wygrywając trzy pojedynki, a jeden przegrywając. W 2001 zanotował serię trzech porażek z rzędu m.in. z Valentijnem Overeemem.

17 lipca 2001, zdobył pas mistrzowski HOOKnSHOOT w wadze superciężkiej[2], po czym ponownie związał się z UFC. W pierwszej walce od powrotu do organizacji znokautował Franka Mira, jednak w kolejnej walce (UFC 40) przegrał przez KO z Białorusinem Andrejem Arłouskim. 6 czerwca 2003, zremisował z Vernonem Whitem na UFC 43. Była to ostatnia walka Freemana w UFC, po której wrócił do kraju walcząc dla takich organizacji jak Cage Warriors oraz Cage Rage. W tej drugiej zdobył tytuł Mistrza w wadze ciężkiej (27 październik 2004)[3], który później zwakował z powodu nieaktywności w startach. W lipcu 2006, powrócił do zawodowych startów, tocząc walkę o Mistrzostwo Cage Rage w wadze półciężkiej z Holendrem Melvinem Manhoefem, ostatecznie przegrywając z nim przez ciężki nokaut w 17 sekundzie pojedynku[4].

W latach 2006-2008, dwukrotnie zdobywał krajowy tytuł mistrzowski Cage Rage w wadze półciężkiej[5]. W 2008 zawiesił karierę zawodniczą. 27 lipca 2013, zmierzył się w zastępstwie za Kena Shamrocka z Ricco Rodriguezem, ostatecznie wygrywając z Amerykaninem przez TKO w 1. rundzie[6].

Aktualnie jest jednym z głównych ring-anonserów w rosyjskiej organizacji M-1 Global.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki:

  • 1999: British Grand Prix - 1. miejsce
  • 1999: British Vale Tudo - 1. miejsce
  • 2001: Mistrz HOOKnSHOOT w wadze superciężkiej
  • 2003: Mistrz Świata FFA w wadze ciężkiej[7]
  • 2004: Mistrz Świata Cage Rage w wadze ciężkiej
  • 2006: Brytyjski Mistrz Cage Rage w wadze półciężkiej
  • 2008: Brytyjski Mistrz Cage Rage w wadze półciężkiej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Keegan: Ian 'The Machine' Freeman still wants to fight fellow UFC legend Ken Shamrock (ang.). mirror.co.uk, 15.03.2015.
  2. HOOKnSHOOT ‘KINGS’ November 17th – 18th, 2001 (ang.). fcfighter.com.
  3. Cage Rage - World Heavyweight (ang.). mmatoz-cage-rage.blogspot.com.
  4. Cage Rage 17: Ultimate Challenge (ang.). fcfighter.com.
  5. James Iannotti: Cage Rage 26 results: Ian Freeman crowned champion; Semtex vows to return (ang.). mmamania.com, 12.05.2008.
  6. Mick Bower: Ian Freeman Returns From 5-Year Retirement, Stops Ricco Rodriguez at UCFC 5 (ang.). sherdog.com, 27.07.2013.
  7. Fight Night IV (ang.). ettl-bros.at.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]