Ignacy Bernstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Ignacego Bernsteina w Al. Ujazdowskich 41
Grób Ignacego Bernsteina na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie

Ignacy Bernstein (ur. 30 stycznia 1836 w Winnicy, zm. 22 stycznia 1909 w Brukseli) – polski bibliotekarz i zbieracz przysłów żydowskiego pochodzenia, jeden ze współtwórców Głównej Biblioteki Judaistycznej działającej przy Wielkiej Synagodze na Tłomackiem w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w zamożnej, religijnej rodzinie przemysłowców cukrowniczych. Naukę pobierał w domu od prywatnych nauczycieli. Był jednym z założycieli Towarzystwa "Lomdej Tora" (z hebr. Studiujących Torę), które wspierało ubogą młodzież żydowską w nauce świeckiej i religijnej.

Największą pasją Bernsteina był żydowski folklor, a zwłaszcza związane z nim przysłowia, które zbierał przez całe życie. W 1900 wydał w dwóch tomach "Katalog dzieł treści przysłowiowej", a w 1908 wydał swoje największe dzieło pt. "Juedische Sprichwórter und Redenarten", gdzie zawarł 3993 przysłów żydowskich z transkrypcją na alfabet łaciński oraz opracowaniem naukowym. Swoją prywatną bibliotekę, bogaty zbiór o przysłowiach (5800 numerów w 6000 woluminów) przekazał Akademii Umiejętności w Krakowie. Znajduje się ona obecnie w Bibliotece Jagiellońskiej.

Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 26, rząd 10)[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób Ignacego Bernsteina w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie
  2. Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie. Warszawa: Rokart, 2003. ISBN 83-916419-3-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]