Ignacy Drewnowski (urzędnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Drewnowski
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1846
Niezabitów
Data i miejsce śmierci 5 marca 1920
Lwów
Narodowość polska
Dzieci Kazimierz, Maria, Ignacy

Ignacy Junosza Daćbóg Drewnowski (ur. 21 czerwca 1846 w Niezabitowie, zm. 5 marca 1920 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, urzędnik, przemysłowiec z tytułem inżyniera, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ignacy Junosza Daćbóg Drewnowski urodził się 21 czerwca 1846 w rodzinnym majątku w Niezabitowie[1][2][3][4]. Przed 1863 podjął studia w instytucie politechnicznym w Puławach[1][2]. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 mając 17 lat przystąpił do walk, służył jako szeregowiec w oddziałach Świdzińskiego, Lelewela, Jeziorańskiego[1][2][5]. W insurekcji 1863 brał udział inny Ignacy Drewnowski, wymieniany w grupie wyższych oficerów i samoistnych dowódców[6][7].

Po przekroczeniu granicy był więziony przez władze austriackie w Rzeszowie i Königgrätz[2]. Po ucieczce przebywał na zachodzie Europy: w Dreźnie, w Szwajcarii i w Paryżu[2]. Powróciwszy do rodzinnego majątku wstawiał się za prześladowanymi unitami, w związku z czym zagrożony aresztowaniem był zmuszony ponownie wyjechać na obszar zaboru austriackiego[2]. Pełnił funkcję sekretarza ociemniałego Wincentego Pola[2].

Ukończył studia politechniczne, uzyskując tytuł inżyniera i wstąpił do służby kolejowej[2]. Został zatrudniony w C. K. Uprzywilejowanej Lwowsko-Czerniowiecko-Jaskiej Kolei, w strukturze której był kolejno aspirantem na stacji w Suczawie (ok. 1872)[8], następnie asystentem inżyniera w warsztacie w Stanisławowie (ok. 1873)[9], po przerwie był urzędnikiem na stacji w Czerniowcach (ok. 1876)[10], urzędnikiem ogrzewalni w Czerniowcach (ok. 1877, 1878)[11][12], urzędnikiem ogrzewalni na stacji w Stanisławowie (ok. 1879, 1880, 1881)[13][14][15], przełożonym ogrzewalni na stacji we Lwowie (1882)[16][17]. Następnie przeniesiony do C. K. Kolei Państwowych z siedzibą we Lwowie, był przełożonym ogrzewalni na stacji w Stryju (1884, 1885)[18][19], po przerwie naczelnikiem zarządu ogrzewalni w Nowym Sączu (od około 1887 do około 1893, w tym od około 1889 z tytułem inżyniera, a od około 1891 z tytułem nadinżyniera)[20][21][22][23][24][25], naczelnikiem ogrzewalni w Krakowie (od około 1893, z tytułem nadinżyniera)[26], po przerwie był naczelnikiem warsztatów we Lwowie (od około 1895, od początku z tytułem inspektora kolei państwowych, od około 1899 z tytułem radcy cesarskiego, pod koniec pracy około 1904 z tytułem nadinspektora kolei państwowych)[27][28][5][29][1][30][31][32][33][34][35][36][37].

Od 1899 do około 1908 był także członkiem C. K. Komisji Krajowej dla Spraw Przemysłowych we Lwowie[38][39][40][41][42][43][44][45][46][47][48], a z jej ramienia od 1899 był członkiem C. K. Rady Szkolnej Krajowej, zasiadając w sekcji III dla szkół przemysłowych i handlowych[38][49][50][51][52][53][54].

10 lutego 1905 w Sanoku został oficjalnie przywitany jako nowy dyrektor tamtejszej fabryki pod nazwą Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Akcyjne Budowy Wagonów i Maszyn (zastąpił na tym stanowisku Aleksandra Misiągiewicza)[55]. Od 15 lutego 1905 do 13 czerwca 1909 był członkiem rady nadzorczej tej fabryki[56][57]. W tych latach był dyrektorem tejże fabryki[2][5][37][58] (formalnie jako emerytowany naczelnik lwowskich warsztatów kolejowych[59]). Od około 1907 do około 1908 był delegatem Wydziału Krajowego do wydziału fachowej szkoły uzupełniającej w Sanoku[60]. Na początku XX wieku był inicjatorem budowy kościoła katolickiego w Posadzie Olchowskiej w pobliżu działającej fabryki (do realizacji nie doszło)[61][62]. Z racji pełnienia tego stanowiska był określany jako przemysłowiec[63]. Po opuszczeniu Sanoka osiadł we Lwowie[2].

W Nowym Sączu był zatrudniony w konsumie[37]. Od 1898 do końca życia był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie[64][65]. We Lwowie udzielał się w wielu działalnościach społecznych i narodowych, był członkiem licznych towarzystw[2]. W kwietniu 1901 został wybrany członkiem zarządu Czytelni Katolickiej we Lwowie[66]. 6 kwietnia 1902 został członkiem rady nadzorczej Wytwórczo-Handlowej Spółki Przyborów Szkolnych we Lwowie[67][68]. W styczniu 1904 został wybrany członkiem wydziału lwowskiego Towarzystwa uczestników powstania 1863 r.[69]. Należał do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego z r. 1963/4, w którym 27 stycznia 1904 wszedł do wydziału[70]. W 1912 został członkiem rady nadzorczej zatwierdzonego 23 grudnia 1911 Towarzystwa „Ziemia Polska”, mającego za cel utrzymanie polskiego stanu posiadania w kraju w zakresie własności ziemskiej[71].

W 1912 figurował pod adresem ul. Siemiradzkiego 12 w Krakowie[72]. Podczas I wojny światowej udał się nad rzekę Styr przewożąc dary przebywającym tam żołnierzom Legionów Polskich[2]. Przez ostatnie dwa lata życia chorował[5]. Jeszcze na kilka tygodni przed śmiercią przebywał w Warszawie, gdzie wraz z prof. Leonem Syroczyńskim wspierał sprawę emerytur dla powstańców z 1863[2]. Zmarł 5 marca 1920 we Lwowie[4][5]. Został pochowany w kwaterze powstańców styczniowych na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 8 marca 1920[2][4][5][73][74]. Jego pogrzeb był manifestacją narodową, a nad grobem przemawiał biskup Władysław Bandurski[2].

Jego dziećmi byli: Kazimierz (1881-1952, oficer, inżynier), Maria (uczestniczka obrony Lwowa w 1918, zm. w 1979 we Lwowie w wieku 86 lat[75]), Ignacy (1897-1993, oficer Wojska Polskiego)[2][4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Nieco szczegółów biograficznych dotyczących uczestników organizacyi i partyzantki r. 1863/64. W: Józef Białynia Chołodecki: Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864. Lwów: 1904, s. 202.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p Ś.p. Ignacy Drewnowski. „Kurier Warszawski”. Nr 83, s. 4, 23 marca 1920. 
  3. Marian Brzezicki. Panteon lwowski bohaterów powstania. „Biuletyn”. Nr 52, s. 30, Styczeń 1987. Koło Lwowian w Londynie. 
  4. a b c d Ignacy Drewnowski h. Junosza. sejm-wielki.pl. [dostęp 2019-04-16].
  5. a b c d e f g Kronika. We Lwowie. „Kurjer Lwowski”. Nr 64, s. 5, 8 marca 1920. 
  6. Nieco szczegółów biograficznych dotyczących uczestników organizacyi i partyzantki r. 1863/64. W: Józef Białynia Chołodecki: Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864. Lwów: 1904, s. 33.
  7. Ostatnia poczta. „Gazeta Narodowa”. Nr 98, s. 3, 10 czerwca 1863. 
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 463.
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1874. Lwów: 1874, s. 498.
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 498.
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 489.
  12. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 482.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1880. Lwów: 1880, s. 486.
  14. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1881. Lwów: 1881, s. 498.
  15. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 499.
  16. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1883. Lwów: 1883, s. 499.
  17. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1884. Lwów: 1884, s. 479.
  18. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1885. Lwów: 1885, s. 488.
  19. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1886. Lwów: 1886, s. 488.
  20. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: 1888, s. 491.
  21. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1889. Lwów: 1889, s. 573.
  22. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1890. Lwów: 1890, s. 565.
  23. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1891. Lwów: 1891, s. 565.
  24. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1892. Lwów: 1892, s. 565.
  25. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1893. Lwów: 1893, s. 567.
  26. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1894. Lwów: 1894.
  27. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1896. Lwów: 1896, s. 546.
  28. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1897. Lwów: 1897, s. 546.
  29. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898. Lwów: 1898, s. 654.
  30. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1899. Lwów: 1899, s. 654.
  31. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 654.
  32. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 654.
  33. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 727.
  34. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 727.
  35. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 727.
  36. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 727.
  37. a b c Kronika. „Nowy Kolejarz”. Nr 5, s. 7, 1 marca 1905. 
  38. a b Kadencja VII, sesja V, al. 186. Alegata do Sprawozdań Stenograficznych z piątej Sesyi Siódmego Peryodu Sejmu Krajowego Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem z roku 1899/900. Alegat 186. s. 2.
  39. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 284.
  40. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 284.
  41. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 303.
  42. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 303.
  43. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 303.
  44. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 303.
  45. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1906. Lwów: 1906, s. 324.
  46. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1907. Lwów: 1907, s. 324.
  47. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 324.
  48. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 347.
  49. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 7.
  50. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 7.
  51. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 7.
  52. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 8.
  53. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 8.
  54. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 8.
  55. Kronika. Zmiany w fabryce wagonów. „Gazeta Sanocka”. Nr 60, s. 4, 19 lutgo 1905. 
  56. L. 101. „Przegląd Prawa i Administracyi-Zbiór ogłoszeń firmowych trybunałów handlowych”. Nr 4, s. 38, 1905. 
  57. L. 251. „Przegląd Prawa i Administracyi-Zbiór ogłoszeń firmowych trybunałów handlowych”. Nr 11, s. 106, 1909. 
  58. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 20, 31. ISBN 978-83-935385-7-7.
  59. Andrzej Andrusiewicz. Rok 1905 w Galicji (I). Początek rewolucji. „Nowiny”, s. 3, Nr 150 z 29-30 czerwca 1985. 
  60. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 713.
  61. W tym źródle został podany Michał Drewnowski i rok 1901. Wojciech Sołtys: Stosunki społeczno-polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 559. ISBN 83-86077-57-3.
  62. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 20, 31, 65. ISBN 978-83-935385-7-7.
  63. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 331. ISBN 83-04-02817-4.
  64. Walne zgromadzenie Tow. politechnicznego. „Słowo Polskie”. Nr 65, s. 3, 9 lutego 1900. 
  65. Członkowie Towarzystwa w drugiem dwudziestopięcioleciu (1902-1926). W: Maksymilian Matakiewicz: Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877–1927. Księga pamiątkowa wydana z okazji 50-letniego jubileuszu Towarzystwa. Lwów: Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie, 1927, s. 89.
  66. Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 88, s. 3, 18 kwietnia 1901. 
  67. Wytwórczo-handlowa Spółka przyborów szkolnych. „Słowo Polskie”. Nr 166, s. 1, 8 kwietnia 1902. 
  68. Kronika.. „Gazeta Lwowska”. Nr 80, 9 kwietnia 1902. 
  69. 41 rocznica powstania. „Słowo Polskie”. Nr 37, s. 2, 23 stycznia 1904. 
  70. Wiadomości bieżące. „Słowo Polskie”. Nr 54, s. 2, 3 lutego 1904. 
  71. Kronika. »Ziemia Polska«. „Gazeta Lwowska”. Nr 69, s. 3, 24 marca 1912. 
  72. Wielka Księga Adresowa dla Królewskiego Stołecznego Miasta Krakowa i Królewskiego Wolnego Miasta Podgórza. 1912: Kraków, s. 46.
  73. Józef Białynia Chołodecki: Cmentarzyska i groby naszych bohaterów z lat 1794-1864 na terenie wschodniej Małopolski. Lwów: 1928, s. 25.
  74. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 307, 331. ISBN 83-04-02817-4.
  75. Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 39-40, s. 128, Grudzień 1980. Koło Lwowian w Londynie.