Ignazio Michele Crivelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignazio Michele Crivelli
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 września 1698
Cremona
Data i miejsce śmierci 29 lutego 1768
Mediolan
nuncjusz apostolski we Flandrii
Okres sprawowania 1744–1754
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 16 kwietnia 1739
Prezbiterat 30 kwietnia 1739
Sakra biskupia 4 października 1739
Kreacja kardynalska 24 września 1759
Klemens XIII
Kościół tytularny San Bernardo alle Terme
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 października 1739
Konsekrator Giovanni Antonio Guadagni
Współkonsekratorzy Carlo Alberto Guidobono Cavalchini
Ferdinando Maria de Rossi

Ignazio Michele Crivelli (ur. 30 września 1698 w Cremonie, zm. 29 lutego 1768 w Mediolanie) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30 września 1698 roku w Cremonie, jako syn Giuseppego Angela Crivelliego i Francesci Marii Ferrari[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Następnie został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur i relatorem Świętej Konsulty[1]. 16 kwietnia 1739 roku przyjął święcenia diakonatu, a 30 kwietnia – prezbiteratu[2]. 30 września został tytularnym arcybiskupem Cezarei, a 4 października przyjął sakrę[2]. Pełnił rolę nuncjusza w Niemczech (1740–1744), Flandrii (1744–1754) i w Austrii (1754–1760)[2]. 24 września 1759 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Bernardo alle Terme[2]. Zmarł 29 lutego 1768 roku w Mediolanie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Ignazio Michele Crivelli (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-05-23].
  2. a b c d Ignazio Michele Crivelli (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-05-23].