Igor Radziewicz-Winnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Igor Radziewicz-Winnicki
Ilustracja
Igor Radziewicz-Winnicki podczas 78. posiedzenia Senatu (2015)
Data i miejsce urodzenia 5 września 1976
Katowice
Zawód, zajęcie lekarz, nauczyciel akademicki
Alma Mater Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
Stanowisko wiceminister zdrowia (2012–2015)

Igor Radziewicz-Winnicki (ur. 5 września 1976 w Katowicach) – polski lekarz, pediatra, w latach 2012–2015 podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent studiów medycznych w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W 2006 uzyskał stopień naukowy doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy zatytułowanej Ocena czynników psychosomatycznych u dzieci w wieku szkolnym z dyspepsją czynnościową[1]. W 2008 uzyskał ukończył specjalizację z zakresu pediatrii, a w 2011 w dziedzinie zdrowia publicznego.

Pracę zawodową zaczynał jako lekarz stażysta w Okręgowym Szpitalu Kolejowym w Katowicach. Później zatrudniony w poradniach medycyny rodzinnej. W 2004 został nauczycielem akademickim w Śląskiej Wyższej Szkole Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach. Od 2002 zawodowo związany z macierzystą uczelnią, pracując najpierw w Klinice Pediatrii, od 2008 jako wykładowca w Zakładzie Promocji Zdrowia i Pielęgniarstwa Środowiskowego Katedry Pielęgniarstwa Wydziału Opieki Zdrowotnej, a od 2010 jako wykładowca w Zakładzie Pielęgniarstwa i Społecznych Problemów Medycznych. W 2011 objął funkcję sekretarza zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego (PTP) oraz wiceprzewodniczącego oddziału śląskiego PTP.

5 czerwca 2012 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia w drugim rządzie Donalda Tuska[2]. W listopadzie 2015 odwołano go z tej funkcji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Igor Radziewicz-Winnicki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-06-27].
  2. Igor Radziewicz-Winnicki nowym wiceministrem zdrowia. Premier odwołał Marka Habera. rynekzdrowia.pl, 5 czerwca 2012. [dostęp 2015-06-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]