Ihor Petrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ihor Petrow
Ігор Петров
Pełne imię i nazwisko Ihor Hryhorowycz Petrow
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1964
Gorłówka
Wzrost 175 cm
Pozycja pomocnik/napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Szachtar Gorłówka
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1991 Szachtar Donieck 224 (52)
1991–1993 Beitar Tel Awiw 63 (20)
1993–1994 Maccabi Ironi Aszdod 34 (8)
1994–1996 Szachtar Donieck 70 (24)
1996–1998 Metałurh Donieck 51 (7)
1998 Szachtar Donieck 5 (0)
W sumie: 447 (111)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1982–1983  ZSRR U-19 ? (?)
1994  Ukraina 3 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1998–1999 Szachtar Donieck (asystent)
2005–2012 Olimpik Donieck
2013 Sławutycz Czerkasy
  1. Aktualne na: 19.12.2013.
Odznaczenia
Medal Za Pracę i Zwycięstwo

Ihor Hryhorowycz Petrow, ukr. Ігор Григорович Петров, ros. Игорь Григорьевич Петров, Igor Grigorjewicz Pietrow (ur. 30 stycznia 1964 w Gorłówce) – były radziecki i ukraiński piłkarz grający na pozycji pomocnika, a wcześniej napastnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski. Obecnie „minister sportu” t.zw. Donieckiej Republiki Ludowej.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Gorłowkie. W 1973 występował w drużynie dziecięcej, a od 1979 w zespole Koczeharka Gorłówka. W 1980 został piłkarzem miejscowego klubu Szachtar Gorłówka, skąd w następnym roku przeszedł do Szachtara Donieck, w którym występował 11 sezonów. Po rozpadzie ZSRR w 1991 wyjechał zagranicę, gdzie bronił barw izraelskich klubów Beitar Tel Awiw i Maccabi Ironi Aszdod. W 1994 powrócił do Szachtara. W latach 1996-1998 występował w Metałurhu Donieck. Potem ponownie wrócił do Szachtara, w którym zakończył karierę piłkarską[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

7 września 1994 roku debiutował w narodowej reprezentacji Ukrainy w pierwszym oficjalnym meczu kwalifikacyjnym do Euro-96 z Litwą, przegranym 0:2. Był pierwszym kapitanem drużyny narodowej w oficjalnych meczach. Łącznie rozegrał 3 gry reprezentacyjne.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę trenerską. W latach 1998-1999 pomagał trenować Szachtar Donieck. Od 2005 pracował na stanowisku głównego trenera Olimpika Donieck. 8 września 2012 został zwolniony z zajmowanego stanowiska[2]. 11 czerwca 2013 objął stanowisko głównego trenera Sławutycza Czerkasy[3]. 19 grudnia 2013 podał się do dymisji[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]