Ikarus 415

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ikarus 415
Ilustracja
Ikarus 415 na pętli Blachownia-Cisie /k. Częstochowy.
Dane ogólne
Producent Ikarus
Premiera 1986
Lata produkcji 1986-2002
Miejsce produkcji Węgry Budapeszt
Dane techniczne
Typy nadwozia Średniopodłogowy autobus miejski klasy MAXI
Układ drzwi 2-2-2
Liczba drzwi 3
Wysokość podłogi 775 mm (I drzwi)
775 mm (II drzwi)
930 mm (III drzwi)
Silniki RABA D10UT
Moc silników 250 KM
Skrzynia biegów VOITH D851/2
Liczba przełożeń 4
Długość 11 500 mm
Szerokość 2500 mm
Wysokość 3000 mm
3040 mm
Masa własna 10 130 kg
Masa całkowita 17 500 kg
Rozstaw osi 5570 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 111
Liczba miejsc siedzących 26
Informacje dodatkowe
ABS nie
ASR nie
EBS nie
ESP nie
Klimatyzacja nie
Portal Portal Komunikacja miejska

Ikarus 415węgierski jedenasto- i pół metrowy, średniopodłogowy autobus miejski z fabryki Ikarusa. Do Polski trafiły łącznie 64 sztuki w wersjach 14A, 14B, 14C, 14D, 14E oraz 22. Najwięcej z nich, bo aż 39 sztuk wyprodukowano na zamówienie MZK Bielsko-Biała. 13 sztuk trafiło do MPK Częstochowa, 8 sztuk przyjechało do PKM Bytom, a także 4 sztuki dla MZK Kędzierzyn-Koźle. Część z nich już została zezłomowana lub sprzedana dla innych przewoźników. Ostatni Ikarus 415, który trafił do Polski, został wyprodukowany dla MZK Bielsko-Biała w 1998 roku. Otrzymał on numer boczny #076 i charakteryzował się klejonymi szybami bocznymi. Został on odstawiony do kasacji w 2017 roku.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomek, -=[Fotogaleria Transportowa]=- - Phototrans.eu, phototrans.pl [dostęp 2017-06-16] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]