Ikarus 60T

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ikarus 60T
Ilustracja
Dane ogólne
Producent Ikarus
Lata produkcji 1952–1956
Miejsce produkcji Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) Székesfehérvár
Dane techniczne
Układ drzwi 4-4
Liczba drzwi 2
Silniki DK 202/A
Moc silników 86 kW
Długość 9400 mm
Szerokość 2500 mm
Wysokość 2850 mm
Masa własna 8150 kg
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 75
Liczba miejsc siedzących 22
Portal Portal Komunikacja miejska

Ikarus 60T – typ węgierskiego trolejbusu wytwarzanego w latach 1952–1956 w zakładach Ikarus w mieście Székesfehérvár. Ogółem wyprodukowano 157 egzemplarzy, które dostarczono do Budapesztu[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Ikarus 60T to jednoczłonowy, dwuosiowy trolejbus wysokopodłogowy. Po prawej stronie nadwozia umieszczono dwoje czteroczęściowych drzwi harmonijkowych z pneumatycznym napędem maszyn drzwiowych. Pierwsze wyprodukowane egzemplarze wyposażono w silniki oraz wyposażenie elektryczne wyprodukowane w ZSRR, w kolejnych zwiększano stopniowo udział części produkcji węgierskiej. Siedzenia w przedziale pasażerskim rozmieszczone zostały w układzie 2+1. Oświetlenie wnętrza stanowiły połączone szeregowo żarówki zasilane stałym napięciem równym 550 V.

Modernizacje[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 60. XX w. jeden z trolejbusów 60T wydłużono o dodatkowy dwuosiowy człon, pochodzący z autobusu Ikarus 60. W ten sposób powstał dwuczłonowy, czteroosiowy trolejbus przegubowy. Kolejne egzemplarze przebudowano poprzez połączenie przegubem nadwozia trolejbusu 60T z częścią nadwozia autobusu TR 5, tworząc trzydrzwiowy trolejbus przegubowy o pierwszym członie opartym na dwóch osiach i drugim zamontowanym na jednej osi. Podobnie przebudowano jeszcze 52 egzemplarze.

Dostawy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Miasto Lata dostaw Liczba Numery taborowe
 Węgry Budapeszt 1952–1956 157 T200–T356 [1]
Łączna liczba: 157

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Budapest, Ikarus 60T Roster (ang.). transphoto.ru. [dostęp 2019-01-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]