Index Copernicus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Index Copernicus – platforma wspierająca i promująca osiągnięcia nauki na arenie międzynarodowej. Głównymi obszarami działań Index Copernicus są upowszechnianie, parametryzacja i komercjalizacja nauki. W oparciu o autorskie rozwiązania, Index Copernicus jest twórcą narzędzi informatycznych dotyczących gromadzenia, przetwarzania i dystrybucji informacji o osiągnięciach naukowych. Index Copernicus wspiera polską naukę, szczególnie współpracę pomiędzy naukowcami, wydawcami czasopism naukowych, jednostkami naukowymi oraz sektorem przedsiębiorstw[1]. System rankingowy czasopism prowadzony przez Index Copernicus był mocno krytykowany przez amerykańskiego profesora Jeffreya Bealla, ponieważ znajduje się w nim wiele tzw. „drapieżnych czasopism” (ang. predatory journals). Oprócz tego, Beall krytykował metodykę jej ewaluacji, a wynikającą z niej „IC Value” (pol. wartość IC) nazywana jest „niemal bezużytecznym miernikiem”[2]. Efektem tych kontrowersji jest fakt, że zagraniczne biblioteki naukowe radzą unikać czasopism, które powołują się na Index Copernicus[3][4][5].

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Index Copernicus zajmuje się procesem parametryzacji i oceny nauki, wyznacza standardy, uczestniczy w procesie ewaluacji jednostek naukowych.

Index Copernicus jest współtwórcą Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym POL-on. W ramach partnerstwa z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego zaprojektował oraz wykonał autorski System Ewaluacji Dorobku Naukowego (SEDN). Za pomocą systemu SEDN realizowany jest proces ewaluacji jednostek naukowych w Polsce, w wyniku którego jednostki otrzymują kategorię naukową (C, B, A, A+).

Index Copernicus był także technicznym operatorem krajowego repozytorium publikacji naukowych – Polskiej Bibliografii Naukowej – za pomocą którego realizowane są ustawowe obowiązki sprawozdawcze jednostek naukowych. Index Copernicus był również operatorem systemu POL-index[6]. Jest to baza odpowiedzialna za gromadzenie informacji o cytowaniach. Umieszczenie w niej czasopisma skutkuje dodatkowymi punktami w ocenie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Dane do systemu wprowadziły już redakcje ponad 400 czasopism[7].

Systemy teleinformatyczne i bazy danych[edytuj | edytuj kod]

ICI Science Evaluation[edytuj | edytuj kod]

Narzędzie umożliwiające bieżące gromadzenie, przetwarzanie oraz parametryzację danych dotyczących osiągnięć naukowych. Jedną z funkcjonalności systemu ICI Science Evaluation jest estymacja kategorii naukowej, na jaką może liczyć jednostka naukowa na podstawie dotąd wypracowanych osiągnięć. Za pomocą ICI Science Evaluation, jednostki naukowe mogą w kompleksowy sposób przygotować się do ewaluacji określonej szczegółowo w Rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego[8].

ICI Publishers Panel[edytuj | edytuj kod]

Narzędzie online służące do kompleksowego wydawania czasopism naukowych. Umożliwia realizację procesu edytorskiego, recenzenckiego, publikacyjnego i dystrybucyjnego. Z systemu korzysta ponad 4000 czasopism naukowych, z czego ponad 100 wykupiło dostęp do pełnej wersji systemu. ICI Publishers Panel Professional, umożliwia gromadzenie i udostępnianie w formie cyfrowej pełnych treści publikowanych artykułów naukowych.

ICI Journals Master List[edytuj | edytuj kod]

Jest to międzynarodowa baza czasopism naukowych. Warunkiem indeksacji w bazie jest pozytywne przejście wielowymiarowej parametryzacji. Metodyka oceny oparta jest na wypracowanej na podstawie wieloletnich badań koncepcji ICI Publishing Stars. Pozwala na określenie kluczowych parametrów, jakie powinno spełniać czasopismo naukowe by skutecznie zwiększać prestiż oraz wskaźniki cytowalności. Baza liczy ponad 30 000 czasopism, w tym ponad 3 000 z Polski. Zawiera oryginalne wydania z bieżącego roku, jak i lat ubiegłych.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Index Copernicus jest oskarżany o angażowanie się w wiele wątpliwych etycznie praktyk[9][10][11]. Oskarżenia są poważne w świetle faktu, że Index Copernicus był partnerem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego[12] przy tworzeniu systemu POLON oraz wypracował System Ewaluacji Dorobku Naukowego (SEDN)[13], którym kieruje się Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przy ewaluacji jednostek naukowych.

Podczas gdy Index Copernicus tworzyło bazę POLON, jednocześnie oferowało płatną przyspieszona drogę ewaluacji czasopisma[14], która umożliwiała indeksację punktowaną w tejże ewaluacji prowadzonej przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Kolejną kontrowersją jest fakt, że Index Copernicus znajduje się na liście Bealla wątpliwych metryk (misleading metrics). Wartość samej listy ICI Journal Master List jest podawana w wątpliwość[15] Przykładowo, według tej listy z 2012 roku czasopismo Acta Myologica jest wyżej oceniana od Nature[16] oraz International Journal of Network Security[17] jest najwyżej ocenianym czasopismem matematycznym przed Journal of Differential Equations(jednocześnie będąc na liście Bealla drapieżnych czasopism).

Mimo że sam Index Copernicus rozpoznaje szkodliwość i od niedawna deklaruje walkę[18] z tzw. Predatory Journals, Index Copernicus jest obecnie wymieniany w materiałach reklamowych czasopism i wydawców, które indeksuje a których wydawcy jednocześnie angażują się w drapieżne praktyki (na przykład The International Organization of Scientific Research (IOSR)[19]).

Czwarta kontrowersja związana jest z faktem, że wikihasło Index Copernicus było wielokrotnie edytowane przez umieszczanie na niej tekstów bez cytowań, które można uznać za reklamowe. Przykładowo edycja zawierająca zdanie "Jest to jedyna tak kompleksowa ewaluacja czasopism naukowych na świecie " usunięte w dniu 18 stycznia 2020 lub edycje z dnia 26 października 2017. Jako materiał reklamowy uznać należy również trzy paragrafy powyższej sekcji "Badania naukowe i prace badawczo-rozwojowe", pozostawione bez materiałów źródłowych.

Efektem tych kontrowersji jest fakt, że zagraniczne biblioteki naukowe radzą unikać czasopism, które powołują się na Index Copernicus[3][4][5]. Index Copernicus stał się nawet przedmiotem badań naukowych nad zjawiskiem drapieżnych wydawnictw[20] jak również osią ożywionej debaty indyjskich naukowców nad etyką procesu publikacji naukowej[21][22].

Działalność wydawnicza[edytuj | edytuj kod]

Index Copernicus realizuje lub wspiera działalność wydawniczą ponad 100 czasopism naukowych, między innymi:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Index Copernicus profil działalności (pol.). [dostęp 2017-04-02].
  2. Jeffrey Beall: Index Copernicus Has No Value. (ang.). Scholarly Open Access. [dostęp 2015-07-27].
  3. a b LIBRARY INSIDER: Is this journal predatory? Check indexing and metrics, utimes [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  4. a b Predatory Publishing - Scholarly Communication Guide - LibGuides at Rockhurst University, libguides.rockhurst.edu [dostęp 2020-10-17] (ang.).
  5. a b Rosarie Coughlan, Research Guides: How to Avoid Predatory Publishers and Conferences: Predatory Publishers Checklist, guides.library.queensu.ca [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  6. MNiSW: Komunikat w sprawie przedłużenia terminu wprowadzania danych do polskiej bazy cytowań POL-index. (pol.). nauka.gov.pl. [dostęp 2015-07-20].
  7. Platforma otwartej Nauki: Dane co trzeciego czasopisma w POL-Index pochodzą z Biblioteki Nauki (pol.). pon.edu.pl. [dostęp 2015-12-30].
  8. Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 października 2015 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym (pol.). [dostęp 2015-10-27].
  9. Index Copernicus – sędzia we własnej sprawie | Warsztat badacza – Emanuel Kulczycki, ekulczycki.pl [dostęp 2020-05-15].
  10. Stef Brezgov, Index Copernicus Has No Value, scholarlyoa.com, 5 czerwca 2019 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  11. Rafael Repiso, Fraudulent and false metric indexes. A scam for publishers and authors, Comunicar. School of Authors, 17 listopada 2016 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  12. Index Copernicus, indexcopernicus.com [dostęp 2020-05-15].
  13. SEDN - System Ewaluacji Dorobku Naukowego [Pomoc Systemu], polon.nauka.gov.pl [dostęp 2020-05-19] (pol.).
  14. Index Copernicus – sędzia we własnej sprawie | Warsztat badacza – Emanuel Kulczycki, ekulczycki.pl [dostęp 2020-05-15].
  15. Stef Brezgov, Index Copernicus Has No Value, scholarlyoa.com, 5 czerwca 2019 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  16. Stef Brezgov, Index Copernicus Has No Value, scholarlyoa.com, 5 czerwca 2019 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  17. International Journal of Network Security, ijns.femto.com.tw [dostęp 2020-05-15].
  18. O zjawisku Predatory Journals, www.indexcopernicus.com, 28 listopada 2019 [dostęp 2020-05-15].
  19. Predatory publishers and fake rankings of journals, Skepticism about science and medicine, 6 kwietnia 2017 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  20. Jingfeng Xia, Megan P. Smith, Alternative journal impact factors in open access publishing, „Learned Publishing”, 31 (4), 2018, s. 403–411, DOI10.1002/leap.1200, ISSN 1741-4857 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  21. Mehrdad Jalalian, The story of fake impact factor companies and how we detected them, „Electronic Physician”, 7 (2), 2015, s. 1069–1072, DOI10.14661/2015.1069-1072, ISSN 2008-5842, PMID26120416, PMCIDPMC4477767 [dostęp 2020-05-15].
  22. Asir John Samuel, Vevita Priya Aranha, Valuable research in fake journals and self-boasting with fake metrics, „Journal of Pediatric Neurosciences”, 13 (4), 1 października 2018 [dostęp 2020-05-15] (ang.).
  23. Publishers Panel, otolaryngologypl.com [dostęp 2016-08-31].
  24. Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny, otorhinolaryngologypl.com [dostęp 2016-08-31].
  25. Oficjalna strona czasopisma Ból (pol.).
  26. Oficjalna strona czasopisma Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej (pol.).
  27. Oficjalna strona czasopisma Muzealnictwo (pol.).
  28. Oficjalna strona czasopisma Polish Law Review (pol.).
  29. Polish Journal of Criminology, www.pjoc.pl [dostęp 2016-08-31].
  30. Bulletin of the Maritime Institute in Gdańsk, bullmaritimeinstitute.com [dostęp 2016-08-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]