Ingwar Jarosławicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ingwar Jarosławicz
książę łucki
Okres od 1180
do 1220
Poprzednik Jarosław Izjasławicz
Następca Mścisław Niemy
Dane biograficzne
Dynastia Rurykowicze
Ojciec Jarosław Izjasławicz
Dzieci Włodzimierz, Jarosław, Izjasław, Grzymisława

Ingwar Jarosławicz, Ingwar Łucki – książę dorohobuski, potem łucki, syn Jarosława Izjasławicza, praprawnuk Włodzimierza Monomacha.

W roku 1180 przyłączył się do zajmującego Kijów Ruryka Rościsławowicza przeciw Świętosława Wsiewołodowicza czernihowskiego. Choć Ingwar sam był odważny, jak można sądzić z pieśni rycerskiej "Słowo o wyprawie Igora", nie chciał jednak irytować silniejszych sąsiadów: w 1183 roku nie przyjął w Dorohobużu wygnanego z Halicza Włodzimierza Jarosławowica ze strachu przed jego ojcem Jarosławem Ośmiomysłem.

Wkrótce potem Ingwar Jarosławicz zasiadł na tronie łuckim na miejscu starszego brata Wsiełowoda a w 1202, według kontraktu Romana Mścisławicza halickiego z wielkim księciem włodzimierskim, Wsiewołodem Wielkie Gniazdo, obsadzony na tronie kijowskim na miejscu wygnanego stamtąd Ruryka Rościsławicza, który jednak przy pomocy Olgowiczów i Połowców odebrał mu Kijów w tym samym roku.

W 1204 brał udział w zdobyciu Włodzimierza Wołyńskiego przez Aleksandra Wsiełowodowicza Bielskiego, który jeszcze w tym samym roku uzyskał, a potem stracił przy pomocy miejscowych bojarów. W 1208 - 1211 brał udział w walkach o tron halicki: wysyłał syna na pomoc Danielowi Romanowiczowi przeciwko Igorowi Światosławiczowi siewierskiemu. W 1212 z Mścisławem Romanowiczem wyprawiał się na Kijów przeciwko Wsiełowodowi Czermnemu i uzyskał Kijów, ale potem, po bitwie pod Biełhorodem dobrowolnie ustąpił Kijów Mścisławowi Romanowiczowi staremu, a sam schronił się w Łucku. Data śmierci nieznana.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]