Inspektorat Straży Celnej „Śniatyn”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inspektorat SC „Śniatyn”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1927
Organizacja
Dyslokacja Śniatyn
Formacja Straż Celna
Podległość Dyrekcja Ceł „Lwów”
Straż Celna w 1926.jpg

Inspektorat Straży Celnej „Śniatyn” – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-rumuńskiej w latach 1921–1927.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną[1]. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych[2]. W 1921 roku w Śniatyniu stacjonował sztab 11 batalionu celnego[3]. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku[4]. Inspektorat Straży Celnej „Śniatyn”, wraz ze swoimi komisariatami i placówkami granicznymi, znalazł się w podporządkowaniu Dyrekcji Ceł „Lwów”[5]. W 1926 roku w skład inspektoratu wchodziło 5 komisariaty i 37 placówek Straży Celnej[6].

Rozporządzeniem ministra skarbu z 30 czerwca 1927 roku rozpoczęto reorganizację Straży Celnej[7]. Inspektorat Straży Celnej „Śniatyn” został rozwiązany, a komisariaty weszły w skład nowego inspektoratu granicznego[8].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Sąsiednie inspektoraty

Funkcjonariusze inspektoratu[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna w 1927[6]:

  • kierownik inspektoratu – starszy komisarz Antoni Łabaziewicz
  • pomocnik kierownik inspektoratu – podkomisarz Aleksander Dobrzański
  • funkcjonariusze młodsi:
przodownik Stanisław Rataj (301)
przodownik Wacław Niezgódka (280)
strażnik Stanisław Kolwa (1857)

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja inspektoratu w 1926 roku[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]