Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instytut Historii Sztuki powołany został na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (UKSW) w roku 2002. Dzieje kierunku historia sztuki na UKSW sięgają roku 1954, kiedy na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (bezpośredniej poprzedniczki UKSW) powstała Katedra Historii Sztuki Kościelnej, której kierownikiem został ks. prof. Tadeusz Kruszyński. Od roku akademickiego 1963/1964 stanowisko adiunkta w tej katedrze otrzymał ks. Janusz Pasierb, który w 1965 roku został jej kierownikiem. W osobie ks. prof. dr. hab. J. Pasierba widzieć należy właściwego twórcę kierunku i jego wieloletniego kierownika[1].

W latach sześćdziesiątych XX w. Katedrę Historii Sztuki Kościelnej przekształcono w specjalizację Historii Sztuki Kościelnej pozostającą wciąż w strukturze Wydziału Teologicznego. Po erygowaniu Wydziału Kościelnych Nauk Historycznych i Społecznych ATK (16 VI 1987 r.), specjalizacja uległa dalszemu przekształceniu w kierunek Historia Sztuki Sakralnej z trzema katedrami: Historii Sztuki Średniowiecznej, Historii Sztuki Nowożytnej oraz Historii Sztuki Współczesnej, stając się znaczącą częścią Instytutu Kościelnych Nauk Historycznych[2].

28 V 1998 r. uchwała Senatu ATK przekształciła dotychczasową specjalizację w nowy kierunek studiów o nazwie Historia Sztuki. Do tego momentu wypromowanych zostało 292 magistrów. 17 X 2002, już po podniesieniu ATK do rangi uniwersytetu (1999), na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych powołany został Instytut Historii Sztuki istniejący do chwili obecnej[3].

Obecnie, w IHS prowadzone są studia pierwszego i drugiego stopnia na kierunku Historia Sztuki oraz studia pierwszego stopnia na unikatowym kierunku Ochrona Dóbr Kultury i Środowiska (ODKIŚ, od roku akademickiego 2012/2013). Ukazują się czasopisma naukowe Series Byzantine oraz Artifex Novus i Artifex[3].

Badania naukowe prowadzone przez pracowników IHS UKSW koncentrują się na: - ikonografii sztuki polskiej. Ten obszar tematyczny od początku inkluzywnie konstytuował fundamentalną problematykę podejmowaną w Instytucie; - specyfiką Historii Sztuki UKSW są prace prowadzone nad polskim dziedzictwem kulturowym poza granicami kraju, w tym nad architekturą Lwowa, dokumentacja polskich kościołów na terenie USA, prace dokumentacyjne cmentarzy przede wszystkim na terenie dawnego Województwa Tarnopolskiego oraz w Wilnie[4].

Struktura Instytutu[edytuj | edytuj kod]

Dyrektor: dr hab. Katarzyna Chrudzimska-Uhera

Wicedyrektor: dr Paweł Drabarczyk vel Grabarczyk

  • Katedra Sztuki Dawnej
    • Zakład Historii Sztuki Starożytnej i Tradycji Antyku
    • Zakład Sztuki i Ikonografii Średniowiecznej
    • Zakład Architektury
    • Zakład Konserwacji Zabytków i Ochrony Krajobrazu
  • Katedra Sztuki Nowożytnej
    • Zakład Ikonografii Nowożytnej
    • Zakład Plastyki Nowożytnej
  • Katedra Kultury Artystycznej
    • Zakład Rzemiosła Artystycznego
    • Zakład Kultury Narodów Rzeczpospolitej i Chrześcijańskiego Wschodu
  • Katedra Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Por. B. Gutowski, Zakład sztuki współczesnej, w: Społeczeństwo, historia, sztuka. Księga na 30-lecie Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych UKSW w Warszawie, Warszawa 2017.
  2. Spis osobowy oraz spis wykładów i ćwiczeń na rok akademicki 1987/88, red. Antoni Lewek, Warszawa 1987, s. 373 oraz Spis osobowy oraz spis wykładów i ćwiczeń na rok akademicki 1988/89, red. Antoni Lewek, Warszawa 1987, s. 37.
  3. a b Za stroną internetową IHS UKSW www.ihs.uksw.edu.pl (dostęp 18.11.2017).
  4. A. S. Czyż, B. Gutowski, Wprowadzenie, w: Cmentarze dawnego powiatu tarnopolskiego, strona internetowa projektu, http://cmentarzetarnopolskie.sztuka.edu.pl/pl/17-2/ (dostęp 18.11.2017).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]